کلامی از علی بن موسی الرضا

رضا

کلامی از علی بن موسی الرضا

علی بن موسی الرضا، امام هشتم شیعیان، سخنان گهرباری در طول عمرشان فرموده اند که هر کدام می تواند راه گشا باشد، یکی از از مهمترین سخنان امام رضا اهمیت و فضیلت عید بزرگ غدیر خم می باشد.

حضرت امام رضا علیه السّلام فرمودند: هنگامی که قیامت فرامی رسد، چهار روز با فخر و مباحات بر خداوند وارد می شوند همانند ورود عروس در شب زفاف بر شوهر.

از حضرت سؤال شد: آن چهار روز کدامند؟ فرمودند: روز قربان، روز فطر، روز جمعه وبه درستی که روز غدیر بین آنها مانند ماه است دربین ستارگان و آن روزی است که ابراهیم خلیل ازآتش نجات یافت و به شکرانه اش آن روز را روزه گرفت. و آن روزی است که خداوند در آن دین را کامل کرد به سبب نصب کردن پیامبر صلی الله علیه وآله، امیرالمؤمنین را به عنوان شاخص، و فضیلت و جلوه های نور آن حضرت را آشکار نمود و آن روز را روزه گرفت  و به درستی که آن روز کمال است و روز به خاک مالیدن بینی شیطان و قبولی اعمال شیعیان و دوستان آل محمد صلوات الله علیهم می باشد.

و روزی است که خداوند به اعمال مخالفین نظر می کند و ان را نابود می گرداند و این قول خداوند است:(فجعلناه هباءٌ منثوراٌ).

روز غدیر روزی است که جبرئیل أمر کند منبری از کرامت الهی در مقابل بیت المعمور نصب شود.

و در حالی که ملائکه آسمان ها، اطراف او گرد آمده و پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله را ستایش می کنند بر منبر رفته و برای شیعیان أمیر المؤمنین و أئمّه صلوات الله علیهم و دوستان آنان از فرزندان آدم طلب آمرزش می کنند.

غدیر روز آسایش و رهایی از غم، و روز از بین رفتن گناه، روز عطای بی عوض و بخشش، روز گسترش علم، روز مژده و عید اکبر و روز اجابت دعاست.

و روز موقف بزرگ، روز پوشیدن لباس نو و در آوردن لباس سیاه، روز شرط مشروط، روز دور کردن غم ها و روز در گذشتن از گناهان شیعه امیرالمومنین(علیه السلام) است.

غدیر روز پیشی گرفتن و روز افزودن درود بر محمد و آل محمد (صلی الله علیه و آله وسلم) است، روز خرسندی، روز عید اهل بیت محمد(صلی اله علیه و آله و سلم ) روز پذیرفتن اعمال، روز افزونی طلب، روز آسایش مومنین، روز فائده بردن، روز اظهار دوستی، روز رسیدن به رحمت الهی، روز پاک شدن و ترک گناهان بزرگ، روز پرستش و روز افطاری دادن به روزه داران است، پس هر کس روزه دار مومنی را در این روز افطاری دهد مانند کسی است که فئامی را اطعام کرده پس حضرت شمردند تا ده فئام سپس فرمودند:آیا می دانی فئام چیست ؟ راوی گفت نه، حضرت فرمودند :صدهزار.

غدیر روزی است که بعضی از شما بعض دیگر را شاد باش می گویند پس وقتی مومنی برادر مومن خود را دیدار می کند می گوید : سپاس خدای را که ما را از متمسکین به ولایت امیرالمومنین «علیه السلام» قرار داد.

و غدیر روز لبخند زدن در چهره اهل ایمان است، پس هر کس روز غدیر در چهره برادر خود تبسم کند خداوند رحمان روز قیامت به نظر رحمت به او نگاه می نگرد و هزار حاجت او را بر آورده و برای او قصری از درّ ناب در بهشت بنا می کند و صورتش را شادابی می بخشد.

روز غدیر روز زیور است پس کسی که برای روز غدیر زیور نماید خداوند غفّار تمام گناهانش را می بخشد، کوچک باشد یا بزرگ و فرشتگانی بر می انگیزد تا پیوسته برای او حسنه ثبت کنند و درجات او را بالا برند تا شایسته مثل چنین روزی گردد. پس اگر بمیرد شهید از دنیا رفته و اگر زنده بماند سعادتمندانه خواهد زیست و هر کس در این روز مؤمنی را اطعام کند مثل کسی است که تمام انبیاء و صدیقین را اطعام کرده باشد و کسی که در این روز مؤمنی را دیدار کند خداوند هفتاد نور داخل قبرش قرار می دهد و قبرش را وسیع می گرداند و هر روز هفتاد هزار فرشته او را زیارت می کنند و به او مژده بهشت می دهند .

در روز غدیر خداوند ولایت را بر اهل آسمان های مختلف عرضه کرد پس اهل آسمان هفتم از دیگران به سوی ولایت پیشی گرفتند و به این جهت آن را به عرش زینت داد، سپس اهل آسمان چهارم از دیگران پیشی گرفتند و خداوند آن را به بیت المعمور زیور بخشید، آنگاه اهل آسمان دنیا سبقت گرفتند و آن را به کواکب آراسته کرد.

سپس خداوند ولایت را بر زمین ها عرضه کرد و زمین مکّه در قبولی پیشی گرفت آنگاه به کعبه زینت داده و بعد مدینه و آن پیامبر اکرم مزیّن گردید پس از آن کوفه و آن به امیرالمؤمنین «علیه السلام» آراسته شد و پس به کوه ها عرضه شد و سه کوه پیشی گرفتند: عقیق، فیروزه و یاقوت و اینها به این سه کوه اختصاص یافت و از بهترین جواهر شدند، پس کوه های دیگر قبول ولایت کردند و دارای معادن طلا و نقره گردیدند و هر چه اقرار به ولایت نکرد چیزی از آن نروئید.

در این روز ولایت به آب ها عرضه شد و هر آبی که پذیرفت گوارا گردید و آبی که قبول نکرد شور و تلخ شد و همچنین بر گیاهان عرضه شد پس هر کدام پذیرفته شیرین و نیکو و آنچه قبول نکرد تلخ گردید، سپس ولایت در این روز بر پرندگان عرضه شد و آنها که قبول کردند خوش آواز و گویا و هر کدام انکار نموده لال گردیدند

و مثل مومنین در پذیرش ولایت امیرالمومنین علیه السلام در روز غدیر خم همانند ملائکه است در سجودشان بر آدم و مثل کسی که قبول ولایت نکرد، مثل ابلیس است.

و در این روز این آیه شریفه ‹ امروز دین شما را کامل و نعمت خود را بر شما تمام کردم› نازل گردید و خداوند پیامبری را مبعوث نکرد مگر آن که روز مبعوث شدنش نزد او مانند روز غدیر بوده و حرمت آن را شناخته زیرا در این روز برای امت خود جانشین و خلیفه بعد خودش را قرار داده است. (1)

 

 

رضا

سفارش های امام رضا به شیعیان

  • عبدالعظیم حسنی می‌گوید که حضرت رضا(علیه السلام) به او فرمودند: ای عبدالعظیم؛ از طرف من به دوستانم سلام برسان و به آنها بگو: شیطان را بر خود مسلّط نکنند و ایشان را دستور بده به راست‌گویی و امانت‌داری، و امر کن که سکوت را پیشه خود سازند و از مجادله با یکدیگر خودداری کنند، با روی خوش یکدیگر را ملاقات کنند، و به زیارت هم بروند که همانا این عمل باعث تقرّب به من می‌باشد.

درّنده خویی نداشته باشند که بخواهند یکدیگر را پاره کنند. زیرا من قسم یاد کرده‌ام که هر که چنین کند و یکی از دوستان مرا خشمگین سازد از خدا بخواهم که او را در دنیا به عذاب سختی گرفتار کند و در آخرت از گروه زیان‌کاران باشد. (2)

  • مـومـن , مـومـن واقعى نیست, مگـر آن که سه خصلت در او بـاشــد:
    سنتـى از پـروردگـارش و سنتـى از پیـامبـرش و سنتـى از امـامـش.
    اما سنت پروردگارش , پـوشاندن راز خود است, سنت پیغمبرش , مدارا و نرم رفتارى با مردم است و سنت امامـش صبر کردن در زمان تنگدستـى و پریشان حالى است. (3)
  • حضـرت رضا (ع) همیشه به اصحاب خـود مـى فـرمود: بر شما باد اسلحه پیامبران.

گفته شـد: اسلحه پیـامبـران چیست؟

فـرمـودند: دعا. (4)

  • از امام رضا (ع) از حقیقت تـوکل سـوال شـد. فرمـود: این که جز خدا از کسـى نترسى (5)
  • ایمان چهار رکن دارد:
    1ـ توکل برخدا
    2ـ رضا به قضاى خدا
    3ـ تسلیم به امر خدا
    4ـ واگذاشتن کار به خدا. (6)
  • کسى که فقیر مسلمان را ملاقات نماید و بر خلاف سلام کردنش بر اغنیا بر او سلام کنـد, در روز قیامت در حالـى خـدا را ملاقات نمایـد که بـر او خشمگیـن بـاشـد. (7)
  • هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى بر طرف نماید خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد. (8)
  • بر شما باد به میانه روى در فقـر و ثروت, و نیکى کردن چه کم و چه زیاد, زیرا خـداوند متعال در روز قیامت یک نصفه خرما را چنان بزرگ نمایـد که ماننـد کـوه اُحد باشد. (9)
  • هر کـس به رزق و روزى کم از خدا راضى باشد, خداونداز عمل کم او راضى باشد. (10)

10- به راستى کسى که در پى افزایش رزق و روزى است تا با آن خانواده خود را اداره کنـد, پـاداشـش از مجـاهـد در راه خـدا بیشتر است. (11)

 


:منابع

  1. اقبال الاعمال، سیّد بن طاووس
  2. بحارالانوار، ج 49، ص230، ح 27؛ المستدرک، ج 9
  3. اصول کافى, ج 3,ص 339 و تحف العقـــول, ص 442
  4. اصول کافى, ج 4,ص 214
  5. تحف العقول,ص 446
  6. تحف العقول,ص 445
  7. عیون اخبار الرضا,ج 2,ص 52
  8. اصول کافى, ج 3, ص 268
  9. بحارالانوار, ج 78,ص 347
  10. بحـارالانـوار,ج 78,ص 357
  11. بحارالانوار,ج 78,ص 339
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *