پیشینه عزادارى از زمان امامان علیهم السلام

 

آیا عزادارىپیشینه عزادارى از زمان امامان علیهم السلام براى امام حسین …

پیشینه عزادارى

آیا عزادارى براى امام حسین علیه‏ السلام، در زمان امامان علیهم‏ السلام سابقه دارد؟

بلى، در این‏جا تنها به ذکر نمونه‏هاى اندکى از آن چه که در تاریخ نقل شده، بسنده مى‏کنیم:

1. عزادارى بنى ‏هاشم در ماتم سیدالشهدا؛ از امام صادق علیه ‏السلام چنین روایت شده است: «پس از حادثه عاشورا، هیچ بانویى از بانوان بنى‏هاشم، سرمه نکشید و خضاب ننمود و از خانه هیچ یک از بنى‏هاشم دودى که نشانه پختن غذا باشد، بلند نشد تا آن که ابن زیاد به هلاکت رسید. ما پس از فاجعه خونین عاشورا پیوسته اشک بر چشم داشته‏ایم».(1)

2. عزادارى امام سجاد علیه ‏السلام؛ حزن امام سجاد علیه‏ السلام بر آن حضرت به صورتى بود که دوران زندگى او، همراه با اشک بود. عمده اشک آن حضرت بر مصایب سیدالشهداء علیه‏ السلام بود و آن چه بر عموها، برادران، عموزاده‏ ها، عمه‏ ها و خواهرانش گذشته بود تا آن‏جا که وقتى آب مى‏آوردند تا حضرت میل کند، اشک مبارک‏شان جارى مى‏شد و مى‏فرمود: چگونه بیاشامم؛ در حالى که پسر پیامبر را تشنه کشتند؟(2) و مى‏فرمود: «هرگاه شهادت اولاد فاطمه زهرا سلام ‏الله‏ علیها را به یاد مى‏آورم، گریه ‏ام مى‏گیرد».(3)

امام صادق علیه‏ السلام به زراره فرمود: «جدم على‏ بن‏ الحسین علیه‏ السلام هرگاه حسین ‏بن‏ على علیه‏ السلام را به یاد مى‏آورد، آن قدر اشک مى‏ریخت که محاسن شریفش پر از اشک مى‏شد و بر گریه او حاضران گریه مى‏کردند».(4)

3. عزادارى امام محمد باقر علیه ‏السلام؛ امام باقر علیه ‏السلام در روز عاشورا براى امام حسین علیه السلام مجلس عزا برپا مى‏کرد و بر مصایب آن حضرت گریه مى‏کرد. در یکى از مجالس عزا، در حضور امام باقر علیه ‏السلام، کمیت شعر مى‏خواند. وقتى به این‏جا رسید که: «قتیل بالطف …»، امام باقر علیه ‏السلام گریه زیادى کرده، فرمود: «اى کمیت! اگر سرمایه ‏اى داشتیم در پاداش این شعرت به تو مى‏بخشیدیم؛ اما پاداش تو همان دعایى است که رسول خدا صلى ‏الله‏ علیه‏ و آله درباره حسّان‏ بن‏ ثابت فرمود که همواره به جهت دفاع از ما اهل‏ بیت علیهم ‏السلام، مورد تأیید روح ‏القدس خواهى بود».(5)

4. عزادارى امام صادق علیه ‏السلام؛ امام موسى کاظم علیه‏ا لسلام مى‏فرماید: «چون ماه محرم فرا مى‏رسید، دیگر پدرم خندان نبود؛ بلکه اندوه از چهره ‏اش نمایان مى‏شد و اشک بر گونه‏ اش جارى بود، تا آن‏که روز دهم محرم فرا مى‏رسید. در این روز، مصیبت و اندوه امام به نهایت مى‏رسید. پیوسته مى‏ گریست و مى‏ فرمود: امروز، روزى است که جدم حسین‏ بن ‏على علیه ‏السلام به شهادت رسید».(6)

5. عزادارى امام موسى کاظم علیه‏ السلام؛ از امام رضا علیه‏ السلام نقل شده است که فرمود: «چون ماه محرم فرا مى‏رسید، کسى پدرم را خندان نمى‏دید و این وضع ادامه داشت تا روز عاشورا؛ در این روز، پدرم را اندوه و حزن و مصیبت فرا مى‏گرفت و مى‏گریست و مى‏گفت: در چنین روزى حسین را – که درود خدا بر او باد – کشتند».(7)

6. عزادارى امام رضا علیه السلام؛ گریه امام رضا علیه‏ السلام در حدى بود که فرمود: «همانا روز مصیبت امام حسین علیه‏ السلام ، پلک چشمان ما را مجروح نموده و اشک ما را جارى ساخته است».(8)

دعبل خدمت حضرت رضا علیه ‏السلام آمد. آن حضرت درباره شعر و گریه بر سیدالشهدا علیه ‏السلام کلماتى چند فرمود؛ از جمله این‏که: «اى دعبل! کسى که بر مصایب جدم حسین علیه‏ السلام گریه کند، خداوند گناهان او را مى‏ آمرزد» آن گاه حضرت بین حاضران و خانواده خود پرده‏اى زد تا بر مصایب امام حسین علیه ‏السلام اشک بریزند.

سپس به دعبل فرمود: «براى امام حسین علیه ‏السلام مرثیه بخوان که تا زنده ‏اى، تو ناصر و مادح ما هستى؛ تا قدرت‏ دارى، از نصرت ما کوتاهى مکن». دعبل در حالتى که اشک از چشمانش مى‏ ریخت، قرائت کرد:

أفاطم لوخلت الحسین مجد لا و قد مات عطشانا بشط فرات صداى گریه امام رضا علیه‏ السلام و اهل‏ بیت آن حضرت بلند شد.(9)

7. عزادارى امام زمان علیه‏ السلام ؛ بنابر روایات، امام زمان علیه ‏السلام در زمان غیبت و ظهور، بر شهادت جدّشان گریه مى‏کند. آن حضرت خطاب به جد بزرگوارشان سیدالشهدا علیه‏ السلام مى‏فرماید:

«فلئن اخرتنى الدهور و عاقنى عن نصرک المقدور و لم اکن لمن حاربک محارباً و لمن نصب لک العداوه مناصبا فلاَنْدُبنّک صباحا و مساء و لابکین لک بدل الدموع دما، حسره علیک و تأسفا على ما دهاک؛(10) اگر روزگار مرا به تأخیر انداخت و دور ماندم از یارى تو و نبودم تا با دشمنان تو جنگ کنم و با بدخواهان تو پیکار نمایم، هم اکنون هر صبح و شام بر شما اشک مى‏ریزم و به جاى اشک، در مصیبت شما خون از دیده مى‏بارم و آه حسرت از دل پردرد بر این ماجرا مى‏ کشم».

در سوگ تو، با سوز درون مى‏گریم از نیل و فرات و شط، فزون مى‏گریم

گر چشمه چشم من، بخشکد تا حشر از دیده به جاى اشک، خون مى‏گریم(11)

1. نگا: امام حسن و امام حسین، ص 145.

2. بحارالانوار، ج 44، ص 145.

3. خصال، ج 1، ص 131.

4. بحارالانوار، ج 45، ص 207. 5

. مصباح المتهجد، ص 713.

6. امام حسن و امام حسین، ص 143.

7. حسین، نفس مطمئنه، ص 56.

8. بحارالانوار، ج 44، ص 284.

9. همان، ج 45، ص 257.

10. بحارالانوار، ج 101، ص 320.

11. مصطفى آرنگ به نقل از اشک حسینى، سرمایه شیعه، ص 66.

منبع متن: سایت فطرت

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *