نقش امام سجاد بعد از کربلا

نقش امام سجاد بعد از کربلا

نسلی که در دوره حکومت امویان روی کار آمد، نه از اسلام راستین دوره حضرت
رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) آگاهی داشت و نه سخت گیری و مراقبت
زمامداران پس از او را دیده بود. چنین نسلی در روزگار آشوب، پرورش یافت و در
دوره خشونت، سر رشته امور را به دست گرفت و طبیعی بود که از اسلام حقیقی و
عدالتی که رکن آن دین است، چیزی نداند. اما این دگرگونی ها و انحرافات بر
کسانی که بازماندگان دوره حاکمیت عدالت و مساوات بودند، گران می افتاد و
افسوس می خوردند و نمی توانستند کاری از پیش ببرند.
از نیمه دوم خلافت عثمان به بعد، (سال سی ام هجری)، خانواده هایی از اشراف
و ثروتمندان قریش که در آمد فراوانی از خزانه دولت به چنگ آورده بودند و نیز از
بخشش های خلفا بهره مند بودند، شروع به مال اندوزی کردند.
اشرف و ثروتمندان بی اعتنا به احکام دینی و اخلاقی اسلام با بی خبری از آنچه در
پیرامونشان می گذشت به می گساری و شنیدن آواز خنیاگران روی می آوردند.
پس از واقعه جانگداز کربلا، تشیع از نظر کمی و کیفی و همچنین در بعد سیاسی و
اعتقادی، در وضع بدی قرار گرفت. انعکاس این واقعه موجی از رعب و وحشت بر
محافل شیعی حکمفرما کرد، چرا که مسلم شد یزید و عمالش، برای استحکام پایه
های حکومت خود، تا حد کشتن فرزند پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) و اسیر
کردن زنان و فرزندان او آماده اند و در این راه، از هیچ جنایتی فروگذار نمی کنند.
اختناق، ترس و وحشتی که در کوفه و مدینه به وجود آمده بود، با وقوع فاجعه
“حره” و سرکوب شدید و بی رحمانه نهضت مردم مدینه به دست عاملان یزید در
سال 63 هجری، شدت یافت و اختناق شدیدی در محافل شیعی حاکم گردید.
اعتقاد امویان این بود که با قتل عام کربلا، آل علی ریشه کن شده، دیگر به عنوان
یک جناح مخالف نمایان نخواهد شد، خیالشان از این جهت راحت شده بود، مردم
نیز دیگر به روی کار آمدن خاندان پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) امیدی نداشتند
و شیعه را گروهی نابود شده می پنداشتند. در نتیجه، انسجام و تشکل جامعه
شیعه به ضعف و سستی گرایید، امام سجاد(علیه السلام) با اشاره به این وضع
ناگوار، می فرماید: “درتمام مکه و مدینه، بیست نفر نیستند که ما را دوست بدارند.”
مسعودی تصریح می کند:علی بن الحسین امامت را به صورت مخفی و با تقیه
شدید و در زمانی دشوار عهده دار گردید.
در چنین احوالی، امام سجاد(علیه السلام) رسالت خطیر هدایت و رهبری شیعه را
عهده دار شد و به سازمان دهی دوباره شیعیان اقدام کرد. بدین منظور، حضرت کار
را- به ویژه از حیث مسائل اعتقادی- از صفر شروع کرد، همچنین احکام دین را از نو
پایه ریزی نمود، سپس مردم را به سوی آن هدایت کرد و تحریفات گوناگون را از
عقاید مردم زدود. اتخاذ این روش به دلیل این بود که جهل و ناآگاهی مردم نسبت
به اسلام اصیل به قدری فراگیر شده بود که حتی بعضی از بنی هاشم را نیز شامل
می شد. نقل شده است که مردم- حتی عده ای از بنی هاشم- در عصر امام
سجاد(علیه السلام) در اثر اختلاف نقل ها و فتواها نمی دانستند که چگونه باید
نماز بگذارند یا حج کنند. جهل، تحریف و تضییع در همه مفاهیم و احکام اسلامی راه
یافته بود و هیچ چیز با آنچه پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) ارائه کرده بود،
مطابقت نداشت. خلاصه آن که همانند پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم)، که از
ابتدا شروع کرد، امام سجاد(علیه السلام) نیز همه چیز را از نو پایه گذاری نمود.
منبع نقش امام سجاد در رهبری شیعه پس از واقعه کربلا، محسن رنجبر

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *