قلب سفید

esteghfar

عجب مهمونی ایه امشب، همه بزرگان جمع اند!
پیراهن نوی سفید را از جعبه در میارم، اتو می کنم و می‌پوشم. پیراهنم از سفیدی برق می‌زنه!
تو پارکینگ بودیم که صدای پدر توجه ما را به خودش جلب کرد. ای بابا! لاستیک عقب پنچره.
_علی جان! بپر از انباری زاپاس را بیار!

پشت موجودیی وایسادم، در را آهسته باز کردم، همه چیز اینجا خاکیه! تمام سعیم رو میکنم که لباسم به جایی نگیره؛ از بین این همه وسیله پر گرد و خاک، باید دنبال چرخ زاپاس بگردم!
اوووه…. بالاخره پیداش کردم.
_بفرمایید این هم زاپاس!
_چرا پیراهنت این شکلی شده؟
_چه جوری شده؟ اصلا به چیزی نخورد.‼️
_انگار یه لایه خاک روش نشسته! نگاه کن!

‼️«پیراهن نوی سفیدرنگ من فقط تو یه فضای پر گرد و خاک بود و کدر شد!»
.
.
.
آینه دل هر چه نازک‌تر و مصفاتر باشد، ظهور تیرگی‌ها در آن روشن‌تر و نمایان‌تر است.

قلب نازنین اولیای الهی علیهم‌السلام با صفاترین دل‌ها و نورانی‌ترین آن‌هاست؛

روبه‌روشدن آن حضرات با مرائی کدر، مانند دشمنان الهی، برای انجام وظایف دینی، انجام روزمرگی‌های دنیا به جهت داشتن جسم مادی، مواجهه ایشان با مردم (در مقایسه با عبادت حق تعالی) و…، موجب می‌شود آینه مصفای قلب آنان را زنگار بگیرد؛ ازاین‌رو، برای زدودن این زنگار و صیقل و جلادادن دوباره قلب، استغفار می‌کنند.

در حدیث نبوی آمده است: «گاهی بر دلم غبار می‌نشیند و من هر روز هفتاد بار از خدا آمرزش می‏‌خواهم»

مستدرک الوسائل، ج ۵، ص۳۲۰ و بحارالأنوار، ج ۲۵، ص ۲۰۴.

 

@haghayeghe_nagofte

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *