قضاوت ظریف در محکومیت طمعکار

قضاوت ظریف در محکومیت طمعکار

مردی به نام حامد در عصر خلافت حضرت علی علی السلام در آستانه

 

مرگ به حمید هزار دینار داد و به او وصیت کرد که پس از مرگ من ، آنچه

 

را دوست می داری ، صدقه بده و بقیه را برای خودت بردار.

 

حامد از دنیا رفت .حمید از آن هزار دینار ، صد دینار صدقه داد و بقیه

 

(نهصد دینار) را برای خودش برداشت.

 

وارثان وصیت کننده ، به حامد گفتند: پانصد دینار را صدقه بده و پانصد

 

دینار را برای خود بردار؛ ولی او این پیشنهاد را نپذیرفت و همین ، باعث

 

اختلاف و نزاع آنها شد . لذا برای داوری به محضر حضرت علی علیه

 

السلام رسیدند و ماجرا را به عرض وی رساندند.

 

حضرت علی علیه السلام به حمید فرمودند: (( وارثان وصیت کننده ،

 

پیشنهاد خوبی کرده اند . آن را بپذیر)).

 

او بر اثر طمع ، پیشنهاد آنها نپذیرفت . حضرت علی علیه السلام به او

 

فرمودند: ((وصیت کننده به تو وصیت کرده که آنچه را دوست داری ،

 

صدقه بدهی . تو نهصد دینار را دوست داری . بنا بر این ، باید همان

 

(نهصد دینار) را صدقه بدهی و بقیه را که صد دینار است ، برای خودت

 

برداری.))

 

همه از این قضاوت عاقلانه حضرت خوشحال شدند و مجلس را ترک کردند.

 

منبع :  بحارالانوار،ج104،ص412-کتاب قضاوتهای حضرت علی(ع)نوشته ی

 

محمد محمدی اشتهاردی.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *