عبرت گرفتن از دنیا

عبرت گرفتن از دنیا

خطبه ی 226
عبرت گرفتن از دنیا
اى بندگان خدا بدانید، شما و آنان که در این دنیا زندگى مى‏ کنید، بر همان راهى مى ‏روید که گذشتگان پیمودند.
آنان زندگانى‏ شان از شما طولانى‏ تر، خانه‏ هاى‏شان آبادتر، و آثارشان از شما بیشتر بود، که ناگهان صداهایشان خاموش، و وزش بادها در سرزمینشان ساکت، و اجسادشان پوسیده، و سرزمینشان خالى، و آثارشان ناپدید شد.
قصرهاى بلند و محکم، و بساط عیش و بالش‏هاى نرم را به سنگ‏ها و آجرها، و قبرهاى به هم چسبیده تبدیل کردند، گورهایى که بناى آن بر خرابى، و با خاک ساخته شده است.
گورها به هم نزدیک، اما ساکنان آنها از هم دور و غریبند، در وادى وحشتناک به ظاهر آرام، امّا گرفتارند، نه در جایى که وطن گرفتند انس مى‏ گیرند، و نه با همسایگان ارتباطى دارند، در صورتى که با یکدیگر نزدیک، و در کنار هم جاى دارند. چگونه یکدیگر را دیدار کنند در حالى که فرسودگى آنها را در هم کوبیده، و سنگ و خاک آنان را در کام خود فرو برده است.
شما هم راهى را خواهید رفت که آنان رفته اند، و در گرو خانه‏ هایى قرار خواهید گرفت که آنها قرار دارند، و گورها شما را به امانت خواهد پذیرفت، پس چگونه خواهید بود که عمر شما به سر آید و مردگان از قبرها برخیزید.
“در آن هنگام که هر کس به اعمال از پیش فرستاده آزمایش مى ‏شود، و به سوى خدا که مولا و سرپرست آنهاست باز مى‏ گردد، و هر دروغى را که مى ‏بافتند براى آنان سودى نخواهد داشت.”(یونس30)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *