جان پیامبر

پیامبر

جان پیامبر کیست؟

– نه ما نمی توانیم سخنان تو را بپذیریم.

– مگر من از کتب خودتان برایتان دلیل و مدرک نیاوردم؟

– بله آوردی ولی ما نمی پذیریم ما حاضریم برای اثبات حقانیت خود با تو مباهله کنیم.

اینها جملاتی است که بین حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و گروهی از مسیحیان نجران(نام یک شهر) رد و بدل می شد. مباهله آن است دو نفر یا دو گروه پس از مناظره و استدلال در برابر یکدیگر اگر به نتیجه ای واحد نرسند و حق را کتمان کنند، در این مرحله برای اثبات ادعای خود مسئله را به خدا واگذاری کنند و از خدا می خواهند اگر کسی حق را دانسته کتمان می کند، خدا فورا بر او عذاب نازل کند.

در روزگاران پیامبران الهی این مسئله بارها اتفاق افتاده بود و مخالفان به عذاب الهی گرفتار شده بودند، ولی در تاریخ بیست و سه ساله ی رسالت پیامبر اسلام این مسئله فقط یک بار اتفاق افتاد.

با پیشنهاد مسیحیان در مورد مباهله، حضرت رسول صلی الله علیه و اله و سلم فورأ آمادگی خود را اعلام کردند.در این هنگام آیه 61 سوره آل عمران نازل شد:

فَمَنْ حَاجَّکَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَی الْکاذِبینَ

به آنان بگو بیاورید پسرانمان را و پسرانتان را، زنانمان را و زنانتان را، نفسمان (خودمان) و نفستان را تا با هم مباهله کنیم. تا دروغگو را به لعنت خدا گرفتار سازیم.

روز مباهله شد. مسیحیان آماده می شدند، در این هنگام حضرت رسول صلی­الله­علیه­وآله­و سلم آمدند در حالی که حضرت علی علیه السلام در طرف راستشان حسن وحسین در طرف چپ ایشان و حضرت زهرا سلام الله علیها هم پشت سر آنان می آمد. سپس حضرت رسول دستانشان را به سوی آسمان بلند کردند و فرمودند:(( خدایا اینان اهل بیت من هستند. این علی نفس من است.

او نزد من همتای نفس من(خود من) است. این فاطمه افضل زنان جهان است. و این حسن و حسین فرزندان من هستند. من با هر که با اینان جنگ کند، جنگ می کنم و با هر کس که با اینان دوست باشد، دوست هستم.)

یکی از نجرانیان نگاهی به پیامبر و اطرافیانش انداخت و به اسقف اعظم گفت: کوه را با دست خویش بکن ولی با آنان مباهله نکن، زیرا گرفتار لعنت خدا می شوی.

دیگری گفت: اگر با آنان مباهله کنی، دیگر یک نفر نصرانی روی زمین باقی نمی ماند.

اسقف اعظم از مباهله دست کشید و تصمیم گرفت با پیامبر اسلام صلح کند.

حرف ما در این داستان این است که پیامبر، حضرت علی علیه السلام را به عنوان نفس و جانشان معرفی کردند. (1)

 

 

 


 

پیامبر

برادر کی؟

رسول خدا صلی الله علیه واله و سلم پس از ورود به مدینه تصمیم گرفت میان مسلمانان مهاجر و انصار، پیوند برادری منعقد سازد. هدف ایشان تحکیم روابط ایمانی و اسلامی به جای روابط خونی و خویشاوندی بود که در آن زمان میان قبایل عرب همه چیز را تحت الشعاع قرار می داد.

بدین منظور، روزی در اجتماع مسلمانان برخاست و فرمود:  در راه خدا، دو تا دو تا برادر شوید.

آنگاه مسلمانان، دو به دو دست یکدیگر را به عنوان برادری فشردند و بدین ترتیب، وحدت و همبستگی بین آنان استوار تر گردید.

پس از آن که حضرت رسول برای هر یک از حاضران، برادری تعیین کرد، حضرت علی علیه السلام فرمودند: ای رسول خدا برای من برادری تعیین نمی کنی؟

پیامبر فرمود:(( تو برادر من در این دنیا و آخرت هستی)) آنگاه بین خود و علی علیه السلام عقد برادری خواند.

این موضوع میزان عظمت و فضیلت علی علیه السلام را به خوبی نشانمی دهد و روشن می سازد که وی تا چه حد به رسول خدا صلی الله علیه و اله و سلم نزدیک بوده است. (2)

خورشید


منابع :

  1. اسرار مباهله ،محمدرضا انصاری
  2. بحارالانوار، ج 39، ص 37، حدیث 7 سنن الترمذی، ج5، ص300
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *