از کنار قبر حسین، عبور کن

از کنار قبر حسین، عبور کن

خدمت امام صادق علیه السلام رسیدم.

به من فرمود: «برایم شعر بخوان»

من هم خواندم.

فرمود: «نه ! آن گونه که خود مى خوانید و همان گونه که در کنار قبرش مرثیه سرایى مى کنى» .

من هم خواندم :

از کنار قبر حسین، عبور کن

و به استخوان هاى پاکش بگو

به این جا که رسیدم، حضرت گریست و من خواندن را متوقّف کردم .

فرمود: «ادامه بده».

ادامه دادم …

اى مریم! برخیز و بر مولایت، مویه کن

و با گریه ات به حسین یارى برسان

صادق آل محمد، گریه کرد و زنان، به فغان آمدند. وقتى آنان آرام گرفتند، حضرت به من فرمود: «اى ابو هارون! هر کس درباره حسین علیه السلام مرثیه بخواند و ده نفر را بگریانَد، بهشت براى او حتمى است و هر کس یاد حسین علیه السلام کند و بگِرید، بهشت، برایش حتمى است» .

کامل الزیارات : ص ٢١٠ ح ٣٠١

بحار الأنوار : ج ۴۴ ص ٢٨٧ ح ٢۵

این دسته از روایات نشان می دهد که عزاداری بر سالار شهیدان، از دوران آل بویه (۴۴۷ _۳۲۰ قمری) آغاز نشده، مبتکر آن صفویه ( ۱۱۳۵–۹۰۷ قمری ) هم نبوده، و با رضا خان پهلوی (درگذشت ۱۳۲۳ شمسی) هم تعطیل نشده، حکومت ها تنها مخالفان یا حامیان عزاداری بودند و فقط می توان گفت در پنهان یا آشکار سازی عزاداری نقش داشتند.

عزاداری بر امام حسین علیه السلام، از همان روزگار نخستین شهادت ایشان، توسط حضرت زینب و حضرت سجاد و دیگر اعضای خانواده شان شروع شده و راه و روش اهل بیت و امامان معصوم بوده، حتی با وجود خفقان و نظارت شدید بر آنها، بازهم این مهم هیچ گاه تعطیل نشده…

منبع:

@haghayeghe_nagofte

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *