أنا محمد بن علی الجواد

من محمد بن علی الجواد هستم

 

محمد بن علی الجواد علیه السلام، به دلیل این که در سن میانسالی امام رضا علیه السلام به دنیا آمدند و در سن کودکی به امامت رسیدند، حرف و حدیث هایی از جانب مخالفان به وجود آمد، تا جایی که امام جواد مجبور بودند برای اثبات حقانیتشان فضایل خویش را بر زبان اورند و خود را معرفی کنند که من محمد بن علی الجواد هستم.

دو سال و یک ماه از عمر شریف محمد سلام الله علیه، می گذشت.
چهره ی مبارکش گندمگون و ملیح بود و قرص ماه در زیبایی، وامدار روی روشنش…
وقتی چشم نسب شناسان مشهور عرب، به رخ زیبای محمد سلام الله علیه افتاد، محو جمال آن حضرت شدند و بی اختیار به سجده افتادند.
مگر می شود معجزه ی خدا را دید و خضوع نکرد ؟
کودکی که همچون ستاره ای درخشان و نوری فروزان می‌درخشید، تنها فرزند امام علی بن موسی الرضا علیه السلام بود.

معجزه ای که در همان سن دو سالگی بزرگان عرب را به زانو در آورد.

وجود نازنین امام جواد علیه السلام در جمع همان نسب شناسان و بزرگان فرمود :
« سپاس خدایى را که ما را با دست قدرت خویش از نور خود آفرید و از میان مخلوقاتش برگزید و ما را امین بر وحى خود و بر مردم قرار داد.
اى مردم! من محمّد بن على الرضا بن موسى الکاظم بن جعفر الصادق بن محمّد الباقر بن على سیّد العابدین بن الحسین الشهید بن امیرالمؤمنین علىّ بن ابى طالب علیهم السلام هستم، من فرزند فاطمه زهرا علیها السلام و فرزند محمّد مصطفى صلى الله علیه وآله وسلم هستم.

آیا در نسب همچو من شکّ و تردید راه دارد؟
آیا بر من و پدر و مادر من افترا بسته و به چهره شناسان ارائه می کنید ؟ »

و چه حالی داشتند وقتی ایشان فرمود :

« سوگند به خدا! اگر نبود که اینک باطل بر ما چیره گشته و غلبه با دولت کفر است و حرکت ناباوران، مشرکان و سرکشان بر علیه ماست سخنى را ابراز مى کردم که پیشینیان و آیندگان در شگفت مى شدند.»

اما امام دست بر دهان مبارکش گذاشت و چیزی نگفت و فرمود : « ای محمد !صبر کن همانطور که پدرانت صبر کردند. »

سپس این آیه را تلاوت فرمود : «فَاصْبِرْ کَما صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِن الرُّسُلِ وَلاتَسْتَعْجِلْ لَهُمْ… » (1)

و وقتی که از میان جمعیت عبور میکرد همگان را میدیدی که مبهوت، به این دردانه می نگریستند و میگفتند : «اَللَّهُ أعْلَمُ حَیْثُ یَجْعَلُ رِسالَتَه»
«خداوند آگاهتر است که رسالت خویش را در کجا قرار دهد! »  (2)

فرشته سلطانی


 

 

از شاه کلیدهای مهم در دفع بسیاری شبهات در موضوعات امامتی، «عدم قیاس شخص امام» با بندگان دیگر است.

ممکن است برداشت ما از محتوای برخی روایات اینگونه باشد:

آنچه در این حدیث آمده ناممکن به نظر می رسد و باورکردنی نیست. چون از محدودۀ عقل، علم و قدرت بشر خارج است.
لذا روایت را کنار می گذاریم و وجود آن را انکار می کنیم.

در حالی که:
هر بشر عادی به محدود بودن حوزه ادراکات، دانش و قدرت خود معترف است!
«عدم قیاس خود با اهل بیت علیهم السلام» اصلی اساسی است که پیشوایان ما بسیار بر آن تاکید داشتند.
و اشتباهات از آنجایی شروع می شود که حجّت اللّه_ یعنی نماینده‌ی اختصاصی خداوند در هر زمان_ را شبیه خودمان( یا اگر خوش انصاف باشیم شبیه یا کمی بالاتر از علمای دین) می پنداریم لذا وقتی از ویژگی ها و افعال امامان معصوم برایمان می گویند، چون به نظرمان غیر عادی می نمود، شروع به انکار یا تمسخر می کنیم.
پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله در روایتی (که در کتب شیعه و سنی نقل شده) فرمودند:

«نحن أهل بیت لا یقاس بنا أحد» (3)
ما خاندانى هستیم که احدى با ما قیاس نمى شود.

پس اگر فضائل ویژه ای برای اهل بیت علیهم السلام نقل شد_ که به ظاهر غیر عادی و فهم آن مشکل بود_ عقل حکم می کند که آن را انکار نکنیم چرا که ایشان با بشر عادی قابل قیاس نیستند.
برای نمونه به این روایت توجه فرمایید:

شخصی به نام بنان بن نافع می ‌گوید:

خدمت امام رضا علیه السلام رفتم و پرسیدم: آقا! پس از شما صاحب‌الامر کیست؟

فرمودند: آن کسی که از من ارث می ‌برد همانگونه که من از پدرانم ارث برده ‌ام.
ای پسر نافع اکنون بر تو از این در وارد می شود. چندی نگذشت دیدم در باز شد و کودکی وارد اتاق شد و بر آقا سلام کرد.

و سپس رو به من کردند و فرمودند:

«انّا معاشر الأئمّه اذا حملته امّه یسمع الصّوت من بطن امّه اربعین یوماً فاذا اتی له فی بطن امّه اربعه اشهر رفع اللّه تعالی له اعلام الارض فقرّب له ما بعد عنه حتّی لایعزب عنه حلول قطره غیثٍ نافعهٍو لاضارّهٍ …» (4)

ما گروه امامان هستیم (و این خصوصیّت را داریم که) وقتی (یکی از) ما را مادر حمل می کند، تا چهل روز صدا(ی بیرون) را از بطن مادر می شنود. وقتی به چهار ماهگی رسید، خداوند علم ها و نشانه های زمین را برای او بلند می کند. پس هر دوری را برای او نزدیک می سازد تا آنجا که آمدن یک قطره باران نافع یا زیان آور از دید او پنهان نمی ماند.این جواب آن سؤال است که از پدرم کردی. حجّت خدا بعد از پدرم همان کسی است که الان با تو سخن می ‌گوید.»

من که غرق در حیرت شده بودم گفتم: من هم اوّلین کسی هستم که در برابر شما خاضع می‌ شود.

@haghayeghe_nagofte


 

 

الجواد

علم امام جواد علیه السلام

روزی امام جواد علیه السلام کنار ساحل رود دجله ایستاده بود که شخصی به او گفت:

«شیعیان تو ادعا می‌کنند که تو وزن آب‌های دجله را می‌دانی»

امام جواد علیه السلام فرمود:

«آیا خداوند متعال قدرت دارد این دانش را به پشه‌ای بدهد؟»

شخص پاسخ داد:

«بله؛ چنین قدرتی دارد»

امام جواد علیه السلام فرمود:

«مقام من نزد خداوند از پشه و بیشتر مخلوقات دیگرش بیشتر است.»  (5)

 

 


:منابع

  1. سوره احقاف، آیه 35
  2. برگرفته از کتاب القطره
  3. بحار الأنوار: ۴۵/۶۵، ح ۹۰ به نقل از ارشاد القلوب: ۱۳/۱۱۰، ذخائر العقبى: ص ۱۷، سبیل الهدى والرشاد: ۷/۱۱ ، ینابیع المودّه: ۶۸/۲، ح ۶۱ و ۱۱۴، ح ۳۲۲ و ۱۱۷، حدیث ۳۳۴، کنز العمّال: ۱۰۴/۱۲، ح ۳۴۲۰۱
    و عباراتی دیگر با مضامین مشابه:
    کشف الغمّه: ۳۱/۱، ینابیع المودّه: ۴۵۹/۱، مفتاح النجا (مخطوط): ص ۲، شرح احقاق الحق: ۳۷۸/۹ و ۹۰/۵ به نقل از کتاب الأربعین ابومحمّد بن ابوالفوارس (مخطوط): ص ۴۳
  4. مناقب آل ابی طالب علیه السلام، ۳۸۸/۴، بحارالانوار به نقل از مناقب ابن شهرآشوب: ۵۶/۵۰؛اعلام الهدایه: ۲۱۴/۱۱
  5. بحار الانوار، به نقل از مستدرک عوالم العلوم، ج 23، ص 220.

 

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *