نکته های رمضانی 25

قرآن

 

باسمه تعالی

آن حقیقت موجود در ماه رمضان، همان حقیقت قرآن است که حضور دارد. کسی که واجد قرآن شد، اتفاقی که در او می افتد همان است که قرآن به عنوان اسماء و صفات خودش از آنها نام برده است.

خدای متعال می فرماید: این کلام “علم” است؛ پس: واجد قرآن، صاحب نورانیت علم می شود.

می فرماید: این قرآن “بصائر” است؛ پس: صاحب قرآن، واجد حقیقتی می شود که باعث گشوده شدن چشم دل او می شود و بصیرت پیدا می کند.

می فرماید: این قرآن” هدایت” است، آیه است، بیّنه است؛ پس: کسی که قرآن را یافت، راهش را پیدا می کند، می فهمد از کجا آمده، کجا باید برود.

می فرماید: این قرآن”رحمت” است؛ لذا کسی که قرآن را یافت، همه ی وجودش را محبت پر می کند، نه محبت از نوع محبت های انسانی و روابط انسانی.

می فرماید: این قرآن”بیان” است، تبیان است، مبین است؛ لذا حقیقت برای واجد معرفت قرآن وضوح پیدا می کند.

اسامی و صفات قرآن، نشان دهنده ی عملکرد قرآن است؛ پس اگر قرآن در کسی بود، آن عملیات در او اتفاق می افتد.

لذا کافی است با حواس جمع روزه بگیرید؛
حواستان باشد که روزه اید، بعد با این حواس جمع، با توجه و تذکر نفس بکشید و آن حقیقتی را که حال و هوای ماه رمضان است ببلعید و به این ترتیب در ضیافهالله شرکت کنید.

آقای معلم

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *