نکته های رمضانی قسمت اول

نکته های رمضانی 1

باسمه تعالی و بذکر ولیه

 

نکته های رمضانی

 

نکته های ارزشمندی که در پیش رو داریم، برگرفته از سرچشمه زلال معارف اهل بیت «علیهم السلام» است که عمل و مداومت به هر یک از این نکات، می تواند ماه رمضان را برای انسان، پربارتر نماید. توصیه هائی برای معنا دارتر کردن اعمال و آداب  ماه مبارک رمضان: آنچه مسلّم است، حقیقت روزه چه ظاهرا و چه باطنا، امساک و پرهیز است.  پس حقیقت روزه امساک است. “امّا امساک از چه چیزی؟” ما فقط امساک از خوردن را در نظر می گیریم؛ امّا در روزه، امساک از غیر حق مطرح است.  و نیّت، اساس عمل و عبادت است؛ حکم این است که یک نیّت در همان اول ماه تا آخر ماه کفایت می کند؛ ولی شما به غیر از این نیّت، هر روز صبح نیّت کنید از هر چیزی به غیر از حق، امساک کنید. در ابتدای ماه مبارک برای تمام ماه نیّت کنیم که در این ماه با درون و بیرون خود بجز از خدای متعال و حبیب او و احبّاء او پرهیز می کنم و همین نیّت را هر سحر و با تک تک اعضا و جوارح خود تکرار کنیم؛ و به این ترتیب قصد کنیم و سعی کنیم  با همه وجود روزه بگیریم. سعی کنیم از هر چیزی به جز حقیقت عبادت که مقام نورانی امام زمان «علیه السلام» و رضا و محبّت ایشان است، امساک کنیم. این نتایج فوق العاده ای را در بر دارد، که جز در سایه عمل به آن به دست نمی آید.


قسمت اول نکته های رمضانی

عمل وقتی ارزشمند است که آگاهانه انجام شود.

آگاهانه در حالی که روزه دارید آن حقیقت حاضر در ماه رمضان را با نفَستان ببلعید؛ این کار، کارستانی است که حتی اگر در ماه رمضان هیچ کاری هم نکنید، این عمل آدم را از فرش به عرش می برد؛ حضور آگاهانه در ماه رمضان.

فقط کافی است به اینکه ماه، ماه رمضان است و شما روزه دارید و به اینکه الحمدلله نفستان می آید، توامان توجه کنید؛ بعد وجود شما را نورانیّت، امنیّت، طهارت، آرامش و سکینه آنچنان پر می کند که سیر نمی شوید.

آن وقت با همه وجود آدم می فهمد که در ماه رمضان درهای بهشت باز است یعنی چه…


 

 

به راستی چه دلیلی دارد سال دیگر، ما زنده باشیم و ماه رمضان دیگری را درک کنیم؟!

همان طور که فرموده اند: هر وقت می خواهی نماز بخوان، چنان نماز بخوان که گویا نماز خدا حافظی ات را می خوانی؛ در مورد روزه هم همین طور، حقیقتاً آخرین روزه تان را بگیرید.

حقیقتاً هر روزی که روزه می گیرید، آخرین روزه تان باشد،

تا به این ترتیب با همه وجودتان، روزه گرفته باشید و متوجّه بوده باشید. بلکه انشاءالله با همه وجودتان از ثمرات و بهره های این ماه مبارک استفاده کنید.


 

 

ایمان

در ایّام ماه مبارک رمضان، این که انسان بتواند ذهنش را خالی و آرام کند به سادگی اتّفاق می افتد. این آرام بودن ذهن و باطن را مغتنم بدانید و سعی کنید تشدیدش کنید.

خود همین سکینه و آرامشی که در انسان هست، عین “ایمان” است.

به دلیل اینکه شما در باطنتان مزاحمتی ایجاد نمی کنید و شلوغ نمی کنید، آن حقیقتی که باید حاضر شود و حضور پیدا کند، می تواند احساس امنیّت کند و این یعنی همان” ایمان”؛

ایمان یعنی، امنیّت بخشیدن به حقیقت حاضر در باطن و در دل.

بعد وقتی به این سادگی امکانش فراهم آمد که انسان یک ماه، شبانه روز به این کار مداومت داشته باشد، دیگر به فضل خدای متعال برای انسان صفت می شود و می تواند مداوم بوده باشد.

آن “لَعلّکُم تتّقون” که به عنوان یک نتیجه از روزه و چه بسا نتیجه اصلی در آیه: ” کتب علیکُمُ الصّیام” (1) فرموده اند: ناظر به همین است.


 

 

 

حفظ زبان در ماه رمضان

پیامبر اکرم در قسمتی از خطبه ی شعبانیه، روزه گرفتن و آداب حضور در ماه رمضان را چنین آموزش می دهند:

“احفظوا السنتکم” زبان هایتان را نگه دارید.

یک معنی این فرمایش این است که زبانتان را از بد گفتن نگه دارید. و معنی دیگر آن این است که زبانتان را نگه دارید و کم حرف بزنید. با توجه به این که مؤمنین ،”عن اللغو معرضون” (2)  از کار بیهوده دوری می کنند و این که فرموده اند: “از اخلاق مؤمن ترک کردن آن چیزهایی است که کمکش نمی کند”،

لذا: اگر خواستید چیزی بگویید یا کاری انجام دهید که کمکی به شما نمی کند، نگویید و نکنید.


 

 

توبه

پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله» در قسمتی دیگر از خطبه شعبانیه فرمودند: ( … چشم هایتان را از چیزی که نگاه کردن به آن حلال نیست، بپوشانید و گوش هایتان را از چیزی که گوش کردن به آن جایز نیست، حفظ کنید… و از گناهان خود و عاقبت بد و زشت اعمالتان به خدا برگردید و توبه کنید.)

و امّا  ” توبه” ؛

ما از اولیاءالله نیستیم که بلاهای خدا در مورد ما برای ترفیع درجات باشد! بلکه نتیجه اعمالمان است. برای نوع ما پیش آمده که در یک سختی و مشکلی واقع شده ایم و برای از بین بردنش هر کاری از دستمان آمده کرده ایم و بسیار دچار مشقّت شده ایم؛ این سختی، تازه نتیجه یکی از اعمال ماست و شاید قسمتی از نتایج اعمالمان!

اعمالی که ما از صبح تا شب انجام می دهیم برای خودش دنباله و نتیجه دارد. از بین بردن آن هم، بجز برای خدای متعال و صاحب ولایت او برای کسی مقدور نیست. لذا در روایت فرموده اند:

” گناه نکردن آسانتر از توبه کردن است.”


 

 

مناجات

باز حضرت در ادامه خطبه شعبانیه می فرمایند:

«دست های خود را در هنگام نمازها به طرف او بالا ببرید. پس این حقیقتی است که اوقات نمازها، برترین لحظاتی هستند که خدای عزّوجل در آن اوقات به بنده های خود به رحمت نظر می کند. به همین دلیل وقتی که با او مناجات کنید، جواب می دهد و وقتی ندایش کنید، بله می گوید و جواب می دهد.»

“مناجات” یعنی درِگوشی و به نجوا حرف زدن؛

لذا یک راه دعا کردن این است که خیال کنید درِگوشی دارید به خدا می گویید. خدای متعال که مانند ما گوش ندارد، بلکه او نزدیک تر از خود ما به ماست.

لذا می شود آدم با خجالت سرش را پایین بیندازد و آهسته به زبان خودش، شروع به گفتن کند.

و ایشان در ادامه می فرمایند: “بهترین کار در این ماه، اول روزه گرفتن است و بعد قرآن خواندن.”

سپس می فرمایند: “بدبخت کسی است که داخل این ماه بشود و خارج شود در حالی که پاکِ پاک نشده باشد.”

این جمله نشان می دهد که گرفتن روزه و خواندن قرآن، گناهان انسان را می ریزد و او را پاک می کند.

باز حضرت در بخشی دیگر از خطبه شعبانیه فرمودند:

ای مردم! اگر کسی از شما در این ماه، افطار روزه دار مؤمنی را باز کند، این عمل برای او نزد خدا اجر آزاد کردن بنده ای را دارد و همین طور غفران تمام آنچه از اعمال زشتش که به عهده اوست.

عرض کردند: یا رسول الله! همه نمی توانند این کار را انجام دهند.

حضرت فرمودند: خودتان را از آتش محفوظ بدارید، هر چند به یک دانه خرما یا به یک جرعه آب.

 

 

میتوانید نکته های رمضانی بخش دوم را از همینجا مطالعه بفرمایید

منابع:

1. (سوره بقره/ آیه 183)

2. (سوره مومنون/آیه 3)

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *