یقین گمشده (مؤلفه های خوشبختی)

مؤلفه های خوشبختی

 

بسمه تعالی و بذکر ولیه
یقین گمشده
بخش دوم: مؤلّفه های خوشبختی
سعادت و خوشبختی مولّفه هایی دارد که با آنها شناخته می شود:
امنیّت و سکنیه قلب، سیری و سیرآبی نفس، خوش حال و شیرینی کام، امنیّت و سکینه قلب به یافتن حضور وجود عزیز صاحب ولایت الاهیّه در آن، سیری و سیرآبی نفس به اشباع شدن همه وجود از آن معنای مطهّر و مبارک.
حال خوش و کام شیرین به نوشیدن کاسه ای از معرفت و محبت آن «شادمانی روزگاران» و «بهار آدمیان» اتّفاق می افتد.
چنین است که خوبی و خرّمی انسان در گرو شناخت او از اصل خوبی و زیبایی و دوست داشتن اوست. و این امر به همین سادگی که گفته شد، برای هر عاقلی، قابل فهم و قابل دسترسی است. و چنین است که خوبی و خرّمی عالم آدمیان نیز هم چنین شدنی است؛
البته به شرط تمنّای تعدادی موثّر در میان آنان کتی اگر اندک بوده باشند؛ تعدادی که خوبی آنان به بدی بقیّه غلبه کرده و آن ها را منقلب کند؛ کتّی اگر آن اندک 10 نفر، نه! حتّی 4 نفر! حتّی یک نفر باشد.
در عرف انسانی مقوله های معنوی، مفاهیم ذهنی هستند؛ اما در عرف الاهی مقوله های معنوی، حقایق خارجی و عینی می باشند. در آن فرهنگ منشا و مصدر و اصل همه خوبی ها و نیکی ها و زیبایی ها، وجودمبارک حبیب خدای متعال و ولیّ او می باشد.
لذا برآورده شدن نیازهای دنیوی و اخروی، ظاهری و باطنی، فردی و جمعی انسان، در گرو شناختن، یافتن و داشتن آن وجود مبارک است.
دائر مدار دین الاهی و احکام و آداب آن و کتاب خدای متعال و تاویل و مقصود از آن همین است.
برگرفته از کتاب ضریح یقین گمشده، اثر حسین درگاهی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *