نکته های رمضانی(19)

نکته های رمضانی

بخشیدن دل وتن به خدای عزوجل در ایام روزه:

حضرت صادق صلوات الله علیه در حدیث دیگری فرموده اند: “حقیقت عبودیت این است که بنده برای خودش در آنچه خدای متعال به او واگذار کرده، مالکیتی نبیند.” (مشکاه الانوار: 325 حدیث عنوان بصری)
این اول تقواست. در اوج تقوا، کار سخت تر نمی شود، بلکه لطیف تر می شود، خدا با آدم رفیق تر می شود. کلید تقوا در این آیه است:

” ان أکرمکم عندالله أتقاکم”(حجرات ۱۳)

یعنی: هر کس که خود و داشته هایش را به خدا بیشتر ببخشد، بیشتر خدا را خواهد داشت. اصل هر چیزی از آن خداست و خدا به آدم آن را تملیک فرموده، ولی با حفظ املکیت خودش.
سپس فرموده:
همان سهم خودت را به من ببخش تا من خودم را به تو بدهم. یعنی: اگر کسی همه ی موجودیت خودش را به او ببخشد، خدای متعال مالک، مدیر و مدبر او خواهد بود؛ و چنین است که او دیگر غصه ای نداشته و در راحتی فکر و امنیت خاطر زندگی خواهد کرد.

فارغ گرداندن دل برای محبت و یاد خدا، و به کارگرفتن بدن در آنچه خدا امر فرموده:

آنچه در دنیا هست ملعون است، مگر برای آخرت باشد. دنیا فقط سبب نیل به بهشت و آخرت است و کسانی که اهل دنیا هستند اصلاً لذت دنیا را نمی فهمند؛ چرا که دنیا اگر برای آخرت باشد لذت دارد و اگر برای خودش باشد، نه تنها لذت ندارد بلکه تلخ هم هست.

“دین”، آدابی است که به ما می آموزد که چگونه از دنیا، آخرت بسازیم.
لذا دنیا برای مؤمنین خلق شده نه برای کفار. دنیا مال ولیّ خداست، آنچه خلق شده متعلق به ولیّ خداست و به همین دلیل وقتی امام زمان علیه السلام ظهور کنند، از هر کسی بخواهند می توانند بگیرند و به هر کسی بخواهند، می توانند بدهند.

آقای معلم

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *