سرورانه ها-49

سرورانه ها-49

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه
سرورم!
شیطان در امر حضرت آدم، قسم یاد کرد که مردمان را از علیّ و آل علیّ علیه و علیهم السلام گمراه کند. او این کار را کرد؛ هر قومی را به تناسب خودش: گوش عدّه ای را گرفت که اصلا نشنوند کسی آمده و کسی خواهد آمد؛ برای عدّه ای دنیا را چنان زیبا زینت کرد که روی از هر چه جز آن برگرداندند و دور دل های خیلی ها چنان گردید که دل های آنان از شما گردیدند، مهم نبود به کجا و مهم نیست؛ هر جا به جز شما.
برای ریشه کن کردن حضور شما در متن زندگی «ولایت» و «ولّی» را طوری معنی کردند که حضور عملی شما در متن زندگی حذف شد و ما ماندیم و اعمل و عبادات بی ولایت و شما شَریدِ طَریدِ فَریدِ وَحید شُدید! که به فرموده امیرالمومنین علیه السلام: «صاحب هذا الاَمر اَلشَّریدِ الطَّریدِ الفَریدِ الوَحید»(کمال الدین/1/303) “صاحب این امر(موعود) به خود وا نهاده شده و رانده شده از سر بی اعتنایی و تک و تنها مانده(از طرف مردمان) است.”
شیطان با هیچ اعتقادی حتّی اعتقاد درست مشکل ندارد؛ بلکه فقط با آمدن شما مشکل دارد؛ لذا با هر فهم و عقیده و عملی که باعث تسریع و تعجیل در این واقعه شود، مشکل دارد.
او با فهمی مشکل دارد که زندگی را بدون شما، تیره و تار و مسکنت می داند؛ حال در هر دین و آیینی که باشد!
ولی نمی دانم چرا این نمازهای بی حضور قلب، که نشانه از عدم حضور شما در دین و دنیای ما است، ما را متذکّر به این فاجعه نمی کند؟!

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *