سرورانه ها-30

سرورانه ها-30

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه
سرورانه 30
سرورم!
«تقوا» نقطه ی اصلی و کانونی همه ی تعالیم وحیانی در تربیت و تعلیم مخاطبین خود و به معنی “محافظت شدید و پاسداری کردن” است در حالی که آن را به غلط «پرهیز» معنی کردند.
در واقع امر به تقوا، به معنی التزام و پای بندی به شما و پاسداری کردن و نگهداری و نگهبانی از شماست و چنین شد که نظام تربیتی و تعلیمی دین چنان به نرمی از هم گسست که کسی باخبر نشد و ما ماندیم و اصول بی فروغ و فروع بی اصول؛ قلب های بی حضور شما و نمازهایی بی حضور قلب.
در فرهنگ الاهی و معارف وحیانی منظور از «کلمه الله» شمایید و «اتّقوالله» به معنی کاربردی آن یعنی: پاسداری و محافظت کردن از شما، ذکربلا نسیان در دل و شکر بلا کفران در زبان و طاعت بلا عصیان در عمل نسبت به شماست.
شما خود بهتر می دانید که عقاید و اعمالی که با شما معنی نشوند، جایی برای شما در زندگی انسان باز نمی کنند و زندگی و دنیایی که حضور شما در آن نباشد دو پول سیاه نمی ارزد و این واقعیّت، بازتابی از فرمایش آن عزیز خداست که بر بالای سر نعش شاهزاده (علی اکبر) فرمودند:

” علی الدّنیا بعدک العفا.” (مقتل لهوف)
“بعد از تو خاک سیه بر سر دنیا بادا.”

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *