در یاد سفر قسمت پانزدهم

در یاد سفر قسمت پانزدهم

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه

امیر المؤمنین «علیه السلام » می فرماید: “ انّ الدهر یجری بالباقین کجریه بالماضین ما یعود ما قد ولی،‌ ولا یبقی سرمدا ما فیه، آخر فعال کاوّله، متسا بقه اموره، متظاهره اعلا‌مه، لا ینفک مصاحبه من عناء وفناء و سلب وحرب. ”

یعنی این حقیقتی است که روزگار برای بازماندگان به پیش می رود، همانگونه که در حق گذشتگان پیش رفت. آنچه که پشت گردانید هرگز باز‌ نمی‌گردد‌. آنچه در آن است پاینده نمی ماند. آخرین کارهای آن بسان نخستین اعمال آن است‌. (یعنی همان اتفاقاتی که در گذشته افتاده، همان کارهایی را که دنیا با گذشتگان کرده، با آیندگان هم همان را خواهد کرد.) امور آن بر یکدیگر سبقت می‌گیرند. نشانه های آن به یاری یکدیگر می شتابند. (می‌گوید اتفاقاتی که در دنیا می افتد همین طور پشت سر هم می آید. آن کاری که دنیا می‌خواهد بکند، پشت سر هم انجام می‌دهد و هر کدام از این اجزا و اعمال، خودش زمینه ساز و کمک و مقدمه برای کار بعدی است ) و مصاحب آن از رنج و نیستی و جنگ در امان نیست.

یا در جای دیگر امام صادق علیه السلام می فرماید: “ اعتبر بما مضی من الدنیا هل بقی علی احد. او هل احد فیها باق من الشریف والوضیع والغنی والفقیر والولی والعدو؟ فکذالک ما لم یأت منها بما مضی اشبه من الماء بالماء ”

از گذشته دنیا عبرت بگیر. ببین آیا دنیا برای کسی باقی مانده است؟ و آیا کسی در آن باقی مانده، اعم از اینکه عزیز بوده باشد، شریف بوده باشد یا پست بوده یا ثروتمند یا فقیر یا دوست یا دشمن؟ پس همین گونه است آینده آن که شباهت آن به روزگار گذشته از شباهت آب به آب بیشتر است. همانطور آن ایامی که نیامده، آن قسمتی از دنیا که نیامده نسبت به گذشته اش شبیه تر از آب به آب است. یعنی عینا همان طوری که در گذشته اتفاق افتاده در آینده هم همین اتفاق خواهد افتاد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *