در یاد سفر قسمت سی و ششم

در یاد سفر قسمت سی و ششم

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه

در کفایه الاثر نقل شده جنانه ابن ابی امیه است می گوید که در مرض امام حسن مجتبی «صلوات الله علیه»‌ که در آن مرض ایشان ارتحال فرمودند به خدمتشان رسیدم. طشتی در مقابل ایشان بوده و پاره‌ها ی جگر مبارکشان در آن تشت می ریخت. عرض کردم که مولای من چرا خودتان را معالجه نمی‌کنید. فرمودند: ای بنده خدا مرگ را با چه می شود معالجه‌اش کرد؟‌ عرض کردم انا لله و انا الیه راجعون. بعد متوجه بنده شدند، فرمودند: که رسول خدا «‌صلی الله علیه وآله» ما را خبر دادند که بعد از ایشان دوازده خلیفه و امام خواهند بود. یازده نفرشان از فرزندان امیرالمومنین و حضرت زهرا سلام الله علیهما خواهند بود و همه ایشان به تیغ یا به زهر شهید خواهند شد.
می گوید بعد طشت از نزد آن حضرت برداشته شد. آن حضرت گریستند و فرمودند: (در جواب من که عرض کردم یا بن رسول الله مرا موعظه کنید) “ نعم استعد لسنرک و حصل زادک قبل حلول عجلک ” (مصباح الشریعه / جلد 1 / صفحه 455 تا 459) مهیای سفر آخرت شو و توشه آخرت را پیش از رسیدن اجل تحصیل کن و بدان که تو طلب دنیا می کنی و مرگ تو را طلب می کند. اندوه روزی را که نیامده بر خود بار مکن. اندوه روزی را که هنوز نیامده بر روزی که در آن هستی بار نکن. و بدان که هر چه از مال تحصیل نمایی که زیاده از قوت تو باشد در آن بهره نخواهی داشت و خزانه دار دیگری خواهید بود و بدان که در حلال دنیا حساب است و در حرام دنیا، عقاب و مرتکب شبهه های آن شدن موجب عقاب. پس دنیا را نزد خود به منزله مرداری فرض کن و از آن مگیر، مگر به قدر کفاف. که اگر حلال باشد زهد در آن ورزیده باشی و اگر حرام باشد در آن وزر و گناه نداشته باشی. زیرا که آنچه گرفته باشی بر تو حلال باشد، چنانچه میته حلال می شود در حال نیاز و در حال لزوم و از برای دنیای خود چنان کار کن که گویا همیشه خواهی بود و برای آخرت خود چنان کار کن که گویا فردا خواهی مرد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *