در یاد سفر قسمت بیستم

در یاد سفر قسمت بیستم

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه
در یاد سفر: قسمت بیستم

صحبت درباره انحای ذکر الموت بود. حدیث از امام صادق «صلوات الله علیه» است. حضرت فرمودند:‌“کان عیسی ابن مریم « علیه السلام» یقول لاصحابه: یا بنی آدم اهربوا من الدنیا إلی الله، واخرجوا قلوبکم عنها، فانکم لا تصلحون لها ولاتصلح لکم، ولا تبقون لها ولا تبقی لکم، هی الخدّاعه الفجاعه. المغرور من اغتربها. المفتون من اطمان الیها. الهالک من احبها وارادها، فتوبوا الی الله بارئکم واتقوا ربکم، واخشوا یوما لا یجزی والد عن ولده ولا مولود هو جاز عن والده شیئا …. و ما من خلقی احد عظمها فقرت عینه و لم یحقرها احد الا انتفع بها . . . ” 1
ای زاده آدم از دنیا بسوی خدا فرار کن یا بگریز. ای زاده آدم از دنیا بگریزید بسوی خدا و خارج کنید دلهایتان را‌.
پس این حقیقتی است که شما شایسته دنیا نیستید و دنیا شایسته شما نیست. شما برای او باقی نخواهید ماند و او برای شما نخواهد ماند. دنیا فریبکار درد آفرینی است. فریب خورده کسی است که فریب دنیا را خورده باشد. خودباخته کسی است که مطمئن و دل آسوده به او شده باشد. نابود شده کسی است که او را دوست داشته و طلب او را کرده باشد، پس رو سوی خدای خالق خودتان کنید. پروردگارتان را پاس بدارید، بترسید از روزی که هیچ چیزی را فرزند از پدرش پاداش نخواهد گرفت.
کجایند پدران و مادرانتان کجایند برادرانتان؟ کجایند خواهرانتان؟‌ کجایند فرزندانتان‌؟ ‌بخوانید تا اجابت شوید. دعوت شدند واجابت شدند. آنها خوانده شدند و جواب دادند و به خاک سپرده شدند و با مردگان همسایه شدند و به هلاکت رفتند و از دنیا خارج شدند ودوستان را ترک کردند. ونیازمند شدند به چیزی که از پیش فرستاده بودند و بی نیاز شدند ازآنچه پشت سر نهاده بودند.
اینک چقدر پند می پذیرید وچه مقدار( از اعمال ناروا ) دست می شویید در حالیکه به لهو و سهو مشغولید. مثل شما در دنیا مثل حیوانات است، همت تان شکمبارگی شما و شهوترانی تان.
آیا از کسی که شما را خلق کرده حیا نمی کنید؟ شرم نمی کنید؟ کسانی را که عصیانش کنند وعده آتش داده است. شما کسی نیستید که هرگز بتوانید توان آتش را داشته باشید. طاقت بر آتش داشته باشید. کسانی که اطاعتش را کنند وعده جنت و همسایگی او را در فردوس اعلی داده. پس به آن شادمان باشید که از اهل فردوس و اهل خدا باشید. در مورد خودتان انصاف به خرج دهید و نسبت به ضعفای خودتان ونیازمندانتان محبت به خرج دهید. بر گردید به سوی خدا، برگشتنی از روی صداقت وبا هر چه شدت. بندگان نیک و نیکوکاری باشید. فرمانروایان شکننده و خردکننده نباشید. ما پادشاه و فرمانروا که نیستیم ولی آن حسن و آن صفت و رفتار در ما هست نسبت به ضعفا، نسبت به مردم. فراعنه سر پیچیده از خدا نباشید. خدای بزرگ که پروردگار آسمان و زمین است، آنان را مقهور مرگ ساخته، هم او که پروردگار آسمان و زمین و «اله الاولین والاخرین، مالک یوم الدین، شدید العقاب العلیم العظیم» است. هیچ ظالمی از او خلاص نمی یابد. هیچ چیزی از او فوت نمی شود و هیچ چیزی نمی‌تواند از او بگریزد. علم او هر چیزی را شمارش می‌کند. او هر چیزی را به جایگاه و منزل خودش فرود می آورد. در بهشت یا در آتش.
ای زاده آدم کجا می گریزی از کسی که در سیاهی شب یا سپیدی و روشنایی روز و در همه حالی از حالات در طلب توست. به تحقیق که موعظه کننده مطالب را بیان کرد و رستگار شد آنکه موعظه پذیرفت.
قال الله تعالی یا موسی ان الدنیا دار عقوبه. ای موسی دنیا سرای عقوبت است. من آنرا نکوهیده و ملعون قرار دادم. هر چه در آن هست ملعون است، جز آنچه برای من قرار داده باشند.
ای موسی این حقیقتی است که بندگان صالح من به اندازه علم و فهم و آگاهی خود در دنیا و نسبت به دنیا زهد می ورزند. دل از او می کنند، رغبت به او نمی یابند، و دیگران از اینها یعنی دیگران بجز عباد صالح رغبت بر دنیا دارند. در میان بندگان من کسی نیست که دنیا را بزرگ شمارد و در نتیجه سبب روشنی دیدگانش شود و هیچ کس دنیا را کوچک و خوار بشمار نیاورده، مگر آنکه از آن بهره ببرد. یعنی کسانی که دنیا را بزرگ می شمارند، چشمشان به آن روشن نمی شود، وکسانی که دنیا را تحقیر می‌کنند، آنها می توانند از دنیا بهره درست ببرند.

[1] › بحار الا نوار / جلد / صفحه 120 و121 / به نقل از روضه کافی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *