دریاد سفر قسمت هفدهم

دریاد سفر قسمت هفدهم

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه
قسمت هفدهم در یاد سفر

قال رسول الله « صلی الله علیه واله و سلم »‌: “‌ تفکر ساعه خیر من عباده سنه و لا ینال منزله التفکر الا من خصه الله بنور المعرفه والتوحید” فرمودند یک ساعت فکر کردن، (یک ساعت که می گویند، یعنی لحظه ای فکر کردن، ساعت نه این ساعت ما ) یعنی اندیشیدن در احوال دنیا و سر انجام آن، از عبادت یک سال نیکوتر و برتر است، و هیچ کس به رتبه تفکر نایل نمی‌گردد، مگر آنکه خدای سبحان او را به نور معرفت به یگانه پرستی یعنی توحید اختصاص داده باشد.
در همین راستا امام باقر « صلوات الله علیه » فرمودند :“ ینادی مناد کل یوم: ابن آدم لد للموت واجمع للفناء و ابن الخراب ” یعنی هر روز ندا دهنده ای فریاد می‌کند‌، ای زاده آدم فرزند بیاور برای آنکه بمیرد، اموال جمع کن تا روزی نیست و نابود شوند و بساز تا ویران گردد‌.
ینادی مناد کل یوم ؟‌ یعنی این به همه فهمانده می شود. الا ما به روی خودمان نمی آوریم. ما هر کاری می کنیم را می فهمیم. می فهمیم که این ماندگار نیست ولی به روی خودمان نمی آوریم، اهمیت نمی دهیم. ولی این طنین الهی، این ندای الهی در همه زندگی و به همه انسان ها داده می شود.
امام صادق « علیه السلام » فرمودند :“ جاء جبرییل « علیه السلام » الی النبی « صلی الله علیه واله » یعنی حضرت جبرییل حضور رسول اکرم « صلی الله علیه واله » شرفیاب شدند و عرض کردند : یا محمد عش ما شئت فانک میت و اجبب من شئت فانک مفارقه وا عمل ما شئت فانک ملاقیه یعنی هر چه می خواهی زندگی کن که سرانجام تو مرگ است. هر کس را که می خواهی دوست بدار که فرجامش جدایی است و هر عملی را که می خواهی انجام بده که سر انجام با آن روبرو خواهی شد. ” همین بحث و مذاکره‌ای که ما اینجا داریم، چیزی است که خدای متعال به رسولش تعلیم داده است.
باز همان حضرت خطاب به ابو صالح فرمودند: “ یا ابا صالح اذا حملت جنازه فکن کانک انت المحمول. یا ابا صالح هر وقت جنازه ای را بر دوش می بری آنگونه باش که گویی خودت در تابوت حمل می شوی، خودت در تابوت قرار داری.
او کانک سالت ربک الرجوعالی الدنیا لتعمل. و گویا این تو هستی که از پروردگار خودت خواستار بازگشت به دنیا شده ای، برای اینکه عملی انجام دهی (منظور عمل صالح است ) رب ارجعونی. خودت را جای مرده ای که به خدای متعال رب ارجعونی می گوید قرار بده.
تنظر ما تستانف. پس بنگر در آن چگونه عمل خواهی کرد. حضرت می فرماید آن را بفهم، این را کار را انجام بده، بعد حالا ببین چه اتفاقی برایت می افتد؟
قال:‌ ثم قال: عجبا حبس اولهم علی آخرهم، ثم نادی مناد فیهم بالرحیل وهم یلعبون” شگفتا از آن انسان هایی که پیشینیانشان از بازگشت به نزد آیندگانشان ممنوعند. سپس منادی آوای رحیل سر می دهد و حال آنکه اینان به بازی و بیهودگی سرگرمند.
حضرت می فرمایند: عجیب است از آن عده ای که دیدند آنهایی را که با اینها بودند و رفتند و هرگز بر نگشتند و اکنون نوبت خودشان رسیده ولی با این همه باز به بازی مشغولند.

این نوع از ذکر الموت در واقع، خود را مرده و دنیا را فانی پنداشتن است. این احادیث هم همگی گویای این مطلب هستند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *