درخت هلو

درخت

 

جای همه ی دوستان جان خالی، چند روز پیش به باغ یکی از دوستان رفتیم که البته به خاطر کرونا، خودشان نبودند و باغ در اختیار ما بود.
مرز بین باغ دوستان ما و باغ همسایه، با جوی آبی مشخص بود، و در کنار جوی آب، درختی با برگ های سبز پررنگ و میوه هایی قرمز، تو چشم می زد.
درخت هلو بود، هلوهایی درشت و قرمز رنگ با بویی بهشتی که فضا را پر کرده بود، بچه ها دلشان هلو خواست، زنگ زدیم به دوستمان تا از صاحب باغ هلو اجازه بگیرد.
جمله ی صاحب باغ هلو این بود: فقط به اندازه ای که بخورند، اجازه دارند.
رفتیم کنار درخت و از دیدن خیل هلوهایی که روی زمین ریخته بودند، تعجب کردیم، چند تایی کندیم، مزه اش با هلوهایی که تا به حال خورده بودیم زمین تا آسمان فرق داشت.
به هلوهای قرمز و درشتی که روی زمین ریخته بودند خیره شده بودم و همزمان تصویر کودکان سرزمینم که آه میوه می کشند جلوی چشمانم بود.
پس چرا هلوها را نچیده اند؟ این سوالی بود که تا غروب در ذهنم می چرخید.
عصر که برای تشکر و خداحافظی دوستمان را دیدیم، داستان هلوها را از او پرسیدم.
چرا هلوها را نچیده اند؟
دوستمان هم با قیافه ای حق به جانب گفت:” برای چی بچینه؟ نیازی نداره، این آقا اینقدر پولدار و زمین داره که خدا می دونه، اینجا هم فقط سرایدارش میاد آبیاری می کنه و میره!!!”
گفتم: خوب به سرایداره بگه مال تو، اصلا بگه بکنه بده پرورشگاه، سالمندان، مسجد، اصلا بزاره گوشه ی خیابون، مردم بردارن خیرات امواتش
نگاهم کرد و لب و دهنشو کج کرد که یعنی به من چه!
بعد اضافه کرد: پارسال هم که قیمت سیب ارزون شده بود، یکی از باغدارا بهم گفت چون سیبمو ازم خوب نمی خریدن، منم رفتم همشو ریختم تو دره!!! اگه توجیه اقتصادی نداشته باشه، اصلا میوه رو نمی چینن
گفتم: توجیهات فقط اقتصادیه؟ وجدان نیست؟ انسانیت نیست؟ در کار خیرو بستن؟ اسراف اینجا کجاست؟ از بین بردن برکت خدا یعنی چی؟
یاد اونهمه هلویی افتادم که روی زمین افتاده بود، و هلوهایی که قرار بود روی زمین بیفته و خوراک مورچه ها بشه و بگنده و یاد جمله ی صاحب باغ” فقط به اندازه ای که بخورند، اجازه دارند.”

نه خود خوری، نه کس دهی…

 

پ.ن: حضرت امیر فرمودند: دورترین مخلوقات از خداوند، آدم خسیس غنی مالدار است.

فهرست غرر، ص ٢٩

 

خورشید

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *