جایزه

جایزه بین المللى هنرى اش را گرفت و در مقابل همه دوربین ها و رسانه ها گفت:”آن را به امام زمان (ع) تقدیم می کنم”.لائیک هاى وطنى ناخشنود شدند و او را مرتجع خواندند.او اما عقب نکشید و بر اعتقادش و گفته اش پای فشرد…این یعنی یک فرهنگ.فرهنگى مهدوی که نشان مى دهد می توان در مراحل انجام یک کار هنری امام را در نظر داشت و از او توفیق خدمت خواست و رضایت او را در نظر گرفت و اگر به جایزه مادى هم دست یافت آن را به محضر او تقدیم نمود.اگر این فرهنگ در جان منتظران بنشیند، تمام کارها و تلاش های خود را در زمینه های تحصیلى ، ورزشی ، اجتماعى ، علمى و پژوهشى، با این نیت پیش می برند و خویش را در منظر و مشهد امام احساس کرده و در طول راه نیز برای توفیق ، از او استمداد نموده و در نهایت نیز ممنون الطاف او خواهند بود…

برای بسیاری این یک شوک بود.شوک از این نظر که این رفتار نه در دانشکده های هنری آموزش داده شده بود و نه در کارگاه ها و عرصه های تولید هنرى،از طرف کارگردان ها و تولید کنندگان، تأکید یا حتى اشاره اى به آن رفته بود و سابقه ای از آن وجود داشت.پس باید ردّ پای آن را در آموزش هاى غیر رسمى خانوادگى و محیطی و محلى یا مطالعات خود هنرمند،جستجو کرد.به این ترتیب اهمیت و نقش این تربیت ها و آموزش های غیر رسمى آشکار می شود و اگر می خواهیم چنین هنرمندانى داشته باشیم باید از سوئى در کودکی و نوجوانى و جوانی، فرزندان وطن را به این آموزش ها فرستاد واز سوی دیگر آن هیأت ها ومراکز دینى و نیز مبانی تربیت در خانواده ها را تقویت نمود.
نقش تربیتی این آموزش ها،در شخصیت و شاکله تربیتى افراد ،موثر و ماندگار شده و در رفتار هنرمند خود را نشان خواهد داد.

بى تردید باید دست مربیان و معلمانى را بوسید که جان متربیان را در یک فرایند دراز مدت یا کوتاه مدت آموزشی با این مفاهیم مقدس آشنا می کنند.به ویژه باید از والدینی سپاسگزار بود که بر آموزش و تربیت دینی فرزندان خود پای می فشرند و اهتمام می کنند و زحمات آن را هم تحمل می نمایند.از نقش رسانه ها در این فرایند هم می توان سخن گفت که هم می توانند نقش آموزشی ایفا کنند و هم نقش تشویق و ترغیب و انگیزه بخشی داشته باشند.

اگر باور کنیم صاحب الزمان سلام الله علیه،پدر معنوی همه فرزندان این اُمّت است،نباید در رسیدگی به فرزندان او کوتاهی نمود.ما در مورد فرزندانمان، امانت داریم و باید در حفظ این امانت ها بلکه بالندگى آنها از هیچ تلاشى فروگذار نکنیم.کسی که یکی از فرزندان این امت را به نیابت از امامش تکفل معنوی کند علاوه بر پاداش هدایت(که از آنچه خورشید بر آن می تابد، بالاتر است)از پاداش نیابت امر خیر از سوی حضرتش و نیز پاداش تکفل ایتام آل محمد(ص) نیز برخوردار خواهد بود…
به قلم: عبد الحسین فخاری

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *