باب الحسین 33

باب الحسین 33

 

معنای (کهیعص)

در تفسیر (کهیعص) امام زمان علیه ­السَّلام فرمودند:

«(کهیعص) فالکافُ اسمُ کَربَلاء، و الهاءُ هَلاکُ العِترَه، و الیاءُ یَزید و هُوَ ظالمُ الحُسَینِ علیه ­السَّلام، و العَینُ عَطَشُه، و الصّادُ صَبرُه.» 1

(کهیعص) : “کاف” اسم کربلا و “هاء” هلاکت عترت و “یاء” یـزیـد کـه ظلم­ کننـده بـه امـام حسین است و “عین” عطش آن­ حضرت و “صاد” صبر اوست.

جمع ­بندی این فرمایش می ­شود: مقام نورانی امام حسین علیه ­السَّلام در آن­جا جلوه فرموده و خدای متعال به آن قسم یاد می­فرماید.

در حدیث دیگری امام صادق علیه ­السَّلام در تفسیر آن فرمودند:

«کافٌ؛ کافٍ لشیعَتِنا، ها؛ هادٍ لهم، یا؛ ولیٌّ لهم، عَینٌ؛ عالِمٌ بِأهلِ طاعَتِنا، صادٌ؛ صادقٌ لهم وَعدَهم حَتّیٰ یَبلُغَ بِهِمُ المَنزلَهَ الَّتی وعدَها إیّاهم فی بَطنِ القرآن.»2 “کاف” کفایت­ کننده­ است برای شیعیان ما؛”ها” هدایت­ کننده ­ی آنان است؛ “یا” ولیّ (سرپرست) آنان؛ “عین” دانای به اهل اطاعت ما؛ “صاد” صادق است به وعده ­ی خود که به آنان داده تا آن­جا که آنان را به منزلتی که قرآن به آنان وعده فرموده برساند.

وجه جمع این دو روایت شریفه چنین خواهدبود: خدای متعال به سبب امام حسین علیه­ السَّلام کفایت از شیعیان فرموده و آنان را هدایت و سرپرستی کرده و دانای به فرمانبرداران آنان بوده، اداکننده، وفاکننده نسبت به ایشان می­ باشد تا آن­جا که آنان را به منزلتی که در باطن قرآن وعده فرموده برساند.

این جمع ­بندی موافق است با فرمایش رسول اکرم صلَّى‌الله ­علیه­ و آله ­وسلّم که فرمودند: «بِالحُسَینِ تَسعَدون و بِه تَشقون»؛ به سبب امـام حسین علیه­ السَّلام خـلایق سعـادت یافتـه (یـعنی بهشتی می­ شوند) و به سبب ایشان (به سبب دشمنی و ظلم به ایشان و انکار و مخالفت با او و جدایی از ایشان) است که شقاوت می­ یابند (یعنی مستوجب آتش شده و جهنّمی می ­شوند).

برگرفته از کتاب باب الحسین

اثر حسین درگاهی

الاحتجاج 2 : 464
معانی الأخبار : 28

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *