باب الحسین 32

باب الحسین 32

 

ذکر مصیبت امام حسین علیه السّلام در قرآن
ذکر مصیبت امام ­حسین علیه­ السّلام توسّط خدای متعال ­در قرآن
اوّل روضه­ خوان مصیبت کربلا، خود خدای متعال و کسی که پای این روضه نشسته، خود وجود مقدّس رسول اللّه هستند؛ براساس آیه­ ی شریفه­ ی(کهیعص)1 و روایت شریفه­ ی ذیل آن:

سعدبن­ عبداللّه اشعری به محضر مبارک امام عسکری علیه ­السَّلام مشرّف شد و سؤالاتی داشت. امام عسکری علیه ­السَّلام پاسخ سؤالات را به فرزندشان امام عصر علیه­ السَّلام ـ که پسربچّه ­ای بودند و حضور داشتندـ ارجاع دادند. سعدبن ­عبداللّه از امام زمان علیه ­السَّلام در مورد تأویل (کهیعص) پرسید که منظور چیست؟ آن ­حضرت فرمودند:

«هٰذه الحروفُ مِن أنباءِالغَیب،أطلَعَ اللهُ علیها عبدَهُ زَکریّاعلیه ­السَّلام، ثُمَّ قَصَّها عَلىٰ محمَّدٍ صلَّى‌الله ­علیه­ و آله­، و ذٰلکَ أنَّ زَکریّا سألَ رَبَّه أن یُعَلِّمَهُ أسماءَ الخمسَهِ، فأهبَطَ عَلیهِ جَبرئیل علیه ­السَّلام فعَلَّمه إیّاها، فکانَ زکریّا علیه­ السَّلام إذا ذَکَر محمّداً صلَّى‌الله­ علیه ­و آله­ وسلّم و علیّاً و فاطمهَ و الحسنَ علیهم ­السَّلام سُرِّیَ عنهُ هَمُّه و انجَلى کَربُه، و إذا ذَکرَ اسمَ الحُسَینِ علیه ­السَّلام خَنَقَتهُ العَبرَه و وَقَعَت علیه البُهرَه! فقال علیه ­السَّلام ذاتَ یَومٍ: إلٰهی! ما بالی إذا ذَکَرتُ أربَعاً مِنهُم تَسلَّیتُ بِأسمائِهم مِن هُمومی، و إذا ذَکَرتُ الحُسَینَ تَدمَعُ عَینی و تَثورُ زَفرَتی؟! فأنبأهُ اللهُ تبارک ­وتعالى عَن قِصَّتِه.»

این حروف از اخبار غیب است. خدا بنده­ ی خود زکریّا را بر آن واقف فرمود، سپس آن را برای محمّد صلَّى‌الله­ علیه­ و آله­ وسلّم نقل فرمود؛ و آن از این قرار بود که زکریّا علیه ­السَّلام از پروردگارش خواست که نام ­های پنج ­تن را به او بیاموزد، پس جبرئیل نازل شده و آن­ها را به او آموخت و زکریّا چنین بود که هرگاه یاد محمّد و علی و فاطمه و حسن علیه ­السَّلام می­افتاد اندوهش برطرف می ­شد؛ ولی هرگاه نام حسین علیه ­السَّلام را یاد می ­کرد بغض و اندوه گلویش را می­ گرفت و می­ گریست و نفَسش بند می­ آمد. روزی عرض کرد: خدایا! چرا وقتی نام آن چهار بزرگوار را یاد می­ کنم، با ذکر نام ایشان تسلیت یافته و اندوهم برطرف می­ شود ولی به محض یاد حسین اشک دیدگانم روان شده و ناله­ ام بلند می ­شود؟! پس خدای تبارک ­و تعالی او را از ماجرایش باخبر ساخت.

«و قال: (کهیعص) فالکافُ اسمُ کَربَلاء، و الهاءُ هَلاکُ­ العِترَه، والیاءُ یَزید وهُوَ ظالمُ­ الحُسَینِ علیه­ السَّلام، و العَینُ عَطَشُه، و الصّادُ صَبرُه. فَلمّا سَمِعَ ذٰلکَ زَکریّا علیه­ السَّلام لَم یُفارِق مسجدَه ثلاثهَ أیّامٍ و منَعَ فیها النّاسَ مِنَ الدُّخولِ علَیه و أقبَلَ علَی البُکاءِ و النَّحیبِ و کانَت نُدبَتُه: إلٰهی! أتُفَجِّعُ خَیرَ خَلقِکَ بِوَلَدِه؟ إلٰهی! أتُنزِلُ بَلویٰ هٰذِهِ الرَّزیَّه بِفِنائه؟ إلٰهی! أتُلبِسُ علیّاً و فاطمهَ ثِیابَ هٰذِهِ المُصیبَه؟ إلٰهی! أتُحِلُّ کُربَهَ هٰذِهِ الفَجیعَه بساحَتِهما؟ ثمَّ کانَ یَقولُ: إلٰهِی! ارزُقنی ولَداً تَقَرُّ بِهِ عَینی عَلَی الکِبَرِ و اجعَلهُ وارثاً وصیّاً و اجعَل مَحلَّه مَحَلَّ الحُسَین، فَإذا رَزَقتَنیه فَأفتِنّی بِحُبِّه ثُمَّ أفجِعنی بِه کَما تُفجِعُ محمَّداً حَبیبَکَ بوَلَده، فَرَزَقَهُ اللهُ یَحییٰ علیه­ السَّلام و فجَّعَه بِه، و کانَ حَملُ یَحییٰ سِتَّهَ أشهُرٍ و حَملُ الحُسَینِ علیه­ السَّلام کَذٰلکَ و لَهُ قِصَّهٌ طَویلَهٌ.»2

آن­ گاه فرمود: (کهیعص)؛ پس “کاف” نام کربلا و “هاء” هلاک شدن عترت و “یاء” یزید و او ظلم­ کننده­ ی به حسین علیه­ السَّلام است و “عین” عطش آن­ حضرت و “صاد” صبر اوست. پس هنگامی که زکریّا علیه­ السَّلام آن را شنید از مسجدش (محلّ نمازش) سه روز جدا نشد و مانع مردم از ورود به آن­جا شد و پیوسته زار زار می­ گریست و می­ نالید و نوحه ­ی او چنین بود:

خدایا! آیا بهترین آفریدگانت را به مصیبت فرزندش دردمند می ­سازی؟

خدایا! آیا این مصیبت را در آستان او نازل می ­کنی؟

خدایا! آیا جامـه ­ی این مصیبت و انـدوه را بر علی و فاطمه می ­پوشانی؟

خدایا! آیا انـدوه و درد این مصیبت را بر ساحت آن دو نازل می­ کنی؟

سپس عرضه داشت: خدایا! فرزند پسری روزی­ ام کن تا در کهن­سالی دیدگانم را به او روشن کنی و او را وارث و جانشین و محلّش را محلّ حسین قرار ده. پس هنگامی که او را روزی­ ام کردی، سپس مرا شیفته­ ی او گردان، آن­گاه مرا به مصیبت او دردمند ساز؛ هم­چنان­ که محمّد حبیب خودت را دردمند ساختی. پس خدا نیز یحیی را روزی­ اش کرده و زکریّا را به (مصیبت) او دردمند نمود، و حمل یحیی شش­ ماه و حمل حسین علیه ­السَّلام نیز شش ماه بود و او را ماجرایی طولانی است.

برگرفته از کتاب باب الحسین

اثر حسین درگاهی

1- مریم (19) : 2

2- بحارالأنوار 52 : 84 ، از کمال­الدّین.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *