باب الحسین 31

باب الحسین 31

 

حلاوت زندگی در مشهد امام حسین علیه ­السّلام
در مورد تذکّر به یوم الحساب ـ با توجّه به این­که حالا به اختیار خودمان می ­باشدـ یک راه خوب این است: وقتی آدم مُرد، بخواهد یا نخواهد، اهل آخرت شده است و چون اختیارش به دست خودش نیست، آن­جا ممکن است آدم را جهنّم ببرند یا بهشت، سخت بگذرد یا آسان؛ آن­جا دیگر دست ما نیست، ولی حالا که دست خودمان است.

اگر بنا باشد ما به اختیارمان برویم، چرا به جهنّم برویم؟! برویم بهشت. حالا که مجبورمان نمی­ کنند.

یک نکته ­ای را ذکر می­ کنم، شما انجام دهید در عین این­که معرفتتان نسبت به اهل بیت علیهم­ السَّلام زیاد می­ شود، إن شاء الله محبّتـتان بیش از پیش به­ طور زایـدالوصفی زیاد خواهـد شد و بهشت را هم قشنگ می ­چشید.

این­که گفته شده اربعین و بر آن تأکید شده، یک قاعده­ ی عمومی است که آدم اگر چهل روز بـه یک چیزی مواظبت کند، ملکه­ ی آدم می ­شود. إن شاء اللّه کـه مداومت در مشهـد امام زمـان علیه­ السَّلام مادام ­العمرمان بوده باشد.

آخرت و معنا هست، ما توجّه نداریم. امام زمان علیه ­السَّلام هستند، ما توجّه نداریم. این مراقبت به این دلیل است که به همانی که هست توجّه کنیم، اعتنا کنیم.

خدای متعال تکوین را برای خودش برداشته، تکوین مسخّر خدای متعال است، امّا در تشریع به عکس است؛ خدای متعال در اختیار ما می­ باشد، امام زمان علیه ­السَّلام در اختیار ما می­ باشد. در تکوین خدای متعال ظلم وجود ندارد؛ چـون از خدای متعال بـه­ جز خیـر صـادر نمی ­شود، امّا در عالَم تشریع، شرّ بسیار صادر می­ شود، آن هم از ما؛ ظلم بـه خدا و رسول اللّه و امیرالمؤمنین و امام زمان صلوات­ الله­ علیهم. کم­ترین ظلم و کم­ترین بی­ ادبی ـ که تمام ظلم­ های عظیم و بی ­ادبی­ های فوق­ العاده از همین به ظاهر کوچک ناشی می ­شودـ بی ­اعتنایی است؛ بی­ اعتنایی به خدا و به امام زمان علیه ­السَّلام.

لذا باید این کار را بکنیم: اعتنا بکنیم به آن­ حضرت؛ بدانیم آن­ حضرت هست، بالای سر ماست، ما را می­ بینند، تماشا می­ کنند؛ ما در مشهد ایشان هستیم. حالا ما فقط در مشهد ایشان که نیستیم؛ در مشهد سیّدالشّهدا هم هستیم. حال، علاوه بر مشهد امام عصر علیه­ السَّلام ، در مشهد سیّدالشّهدا علیه­ السَّلام هم زندگی کنید، ببینید چه حلاوتی دارد؟!

اصلاً یک حلاوت دیگر و یک چیز دیگر است! در عین این­که ائمّه علیهم­ السَّلام همه ­شان یک نور واحدند، هر کدام علیٰ اَیّ حال، مشخّصاً ممتازند؛ یعنی امتیاز دارند، تشخّص دارند نسبت به بقیّه.

از امروز، اربعین مشهد سیّدالشّهدا علیه ­السَّلام بگیرید؛ در مشهد ایشان بنشینید و در حالی که حضور ایشان شما را احاطه کرده با همه­ ی وجودتان ایشان را به نَفَستان بگیرید و به خودتان جذب کنید.

تمسّک یعنی این­که خودتان را به بوی خوش او عطرآگین کنید؛ معرفت یعنی این. بو بکشید با همه­ ی وجودتان، با همه­ ی تنتان، با همه­ ی دلتان، بعد آن را به ذرّه ذرّه­ ی دلتان وارد کنید. چنین حلاوتی و به این شدّت محال است کسی دیده باشد. آن­ جا یک چیزی هست که همه­ ی انبیا و اولیا پَرپَر می ­زنند، و تشریف می ­آورند آن­جا.

برگرفته از کتاب باب الحسین

اثر حسین درگاهی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *