باب الحسین 2

باب الحسین 2

 

آخر ای عزیز زهرا!
این چنین پرده برانداخته ای یعنی چه؟!
مست از خانه برون تاخته ای یعنی چه؟!
زلف در دست صبا، گوش به فرمان رقیب
این چنین با همه درباخته ای یعنی چه؟!
شاه خوبانی و منظـور گدایان شده ای
قدر این مرتبه نشناخته ای یعنی چه؟!
حافظا در دل تنگ ات چو فرود آید یار؟!
خانه از غیر نپرداخته ای یعنی چه؟!

روضه خوانی، برای پرداختن دل از غیر و درآمدن به روضه ی سیّدالشّهداست صلوات الله علیه، و هر گـوشـه از کربلا روضه است و روضه خوانی است؛ روضه ای به رنگ زبرجد و دل هایی به رنگ یاقوت؛ شفّاف و نورانی!
آن جا اشقیا، تسبیح و تحمید و تهلیل و تکبیر را سر بریدند و اسلام را کشتند.
«لقَد قَتَلوا بِقَتلِکَ الإسلام.»1
حقیقتاً با کشتن تو، اسلام را کشتند.
عزیزانم! امّا شما آن را در خود با نماز حضرت جعفر طیّار که نیابتاً از طرف خاتون خدایی باشد، زنده کرده و خودتان را سبز و دلتان را خون کنید!
یک بار دیگر به اطراف واقعه نگاه کن:
صلَّی الله علیک یا أباعبد الله!
صلَّی الله علیک یا أباعبد الله!
صلَّی الله علیک یا أباعبد الله!
رسول اکرم صلَّی الله علیه وآله و سلّم فرموده اند:
«… و فتَقَ نورَ الحسین فخَلَقَ مِنهُ الجِنانَ و الحورَالعین…»2.
و شکافت نور حسین را، پس از او بهشت ها و حورالعین را آفرید.
خدای متعال، بهشت ها و حوریـان بهشتی را از نور امام حسین علیه السَّلام خلق فرموده است؛ پس برای بهشتی شدن حسینی باید شد و آن که حسینی است در بهشت است؛ نه فقط آن جا، بلکه همین جا.
آن حضرت فرمودند:
«یا أیُّها النّاس! هٰذَا الحسینُ بنُ علیٍّ فأعرِفوه فوَالَّذی نَفسی بِیَده إنَّهُ لَفِی الجَنَّه و مُحبّیهِ فی الجَنَّه و مُحبّی مُحبّیهِ فی الجَنَّه.»3.
ای مردم! این حسین بن علی است، پس او را بشناسید، سوگند به کسی که جانم به دست اوست، به راستی که او در بهشت است و دوست داران او در بهشت هستند و دوست دارانِ دوست داران او در بهشت هستند.

برگرفته از کتاب باب الحسین
حسین درگاهی

1- بخشی از زیارت ناحیه ی مقدّسه، مزار کبیر: 505.
2- الفضائل، ابن شاذان قمی: 129
3- الأمالی، شیخ صدوق: 597

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *