باب الحسین قسمت 62

السلام علی الحسین

 

امیرالمؤمنین صلوات الله علیه فرمودند:
«أنفَعُ الکُنوزِ مَحَبَّهُ القُلوب.» همان 2: 393.
سودمند ترین گنج ها، محبّت قلب هاست.

اگر کسی قواعد آن را بداند، هم به سادگی می تواند دل بدهد به آن کسانی کـه «امام القلوب» هستند؛ یعنی دل ها مـال آن هاست و هم می تواند دل ببرد.
امام کاظم علیه السَّلام در حدیثی فرمودند:
«أنَا إمامُ القُلوب.» أمثال و حکم الأمام الکاظم علیه السّلام 1 : 406، از احقاق الحق
من امام قلب ها هستم.

در واقع آن چه که عزای سیّدالشّهدا در دل آدم ایجاد می کند همین است؛ از آدم دل می برد. جایی که آن حضرت هستند کجاست؟
یکی از معانی حدیث شریف «حُسَینٌ مِنّی و أنَا مِن حُسَین» این است؛ یعنی: وجود مقدّس رسول اللّه صلَّی الله علیه وآله وسلّم به عنوان آن ولیّ مطلق خدای متعال، حبیب مطلق خدای متعال، تا هر جا که ایشان هستند، وجود مقدّس سیّدالشّهدا هم هستند. وقتی آدم گریه می کند، وقتی کـه دل می سوزد، آدم در واقع آن ماهیّت شخصی اش را از دست می دهد، آدم دل می دهد؛ به این ترتیب خودش را برای ایشان می سوزاند. وقتی که سوخت دیگر چیزی نمی ماند. بستگی دارد به این که به چه شدّت بسوزد، به همان شدّت از خودش چیزی نمی ماند.
یک نکته ی قابل توجّهی که هست _که البتّه شیطان بدون این که آدم بفهمد به طور جدّی عمل می کند که این نشود _ این است: آدم در آن عمل که این اتّفاق خوب برایش می افتد، مهم این است که حال بعد از آن عمل را نگه بدارد.
امام باقر علیه السَّلام فرمودند:
«ما مِن شَیءٍ أحَبُّ إلَی اللهِ عزَّوجلَّ مِن عَمَلِ یُداوَمُ عَلَیهِ و إن قَلَّ.» بحارالأنوار 68: 219، از کافی.
هیچ چیزی نزد خدای عزّوجلّ دوست داشتنی تر از آن عمل نیست که بر آن مداومت شود ولو این که کم باشد.

با محبّت  سیّدالشّهداعلیه السّلام به  کاروان کربلاییان  بپیوندیم
هیچ چیزی مثل محبّت ولیّ اللّه، بشر را آدم نمی کند.

به سلمان که در آن مرتبه است، گفتند: سلمان! به این جایی که تو رسیدی، چطور رسیدی؟ فرمود:
«و اللهِ مـا نِلتُ ذٰلکَ إلّا بِحُـبِّ عَلیِّ بنِ أبی طـالب علیه السَّلام.» وسیله المعاد و ذریعه العباد: 215.
سوگند به خدا، به این جایی که هستم نرسیدم مگر به محبّت علیّ بن ابی طالب علیه السَّلام.
دیگر از این راحت تر؟!
روزه گرفتن مشکل است، نماز شب خواندن مشکل است، حج رفتن مشکل است؛ امّا دوست داشتن که مشکل نیست.
قصد کنیم مانند اصحاب سیّدالشّهدا علیه السَّلام در شب آخر که قدر ساعات شب آخرشان را می دانستند، ما نیز قدردان ساعات باقی مانده از زندگی خود باشیم و هر چه می توانیم درست «یا حسین» بگوییم که فردا می خواهیم برویم آن طرف، درست تر رفته باشیم.
به لطف سیّدالشّهدا و مرحمت امام زمان صلوات الله علیهما کاروان کربلا هنوز به راه است؛ هنوز که هنوز است در عاشورا کربلایی اضافه می شوند. بعضی از سال ها آن هایی که چشمانشان باز است می بینند روز عاشورا، آدم های تازه اضافه می شوند.
شما محمل ببندید یک چِلّه محبّت سیّـدالشّهدا بگیرید. بعد، آدم هر چه قدر بتواند این محبّت را نگه بدارد.
برگرفته از کتاب باب الحسین
اثر حسین درگاهی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *