باب الحسین قسمت 53

خواب

 

با محبّت امام حسین علیه السّلام خوابیدن
یک نکته ی لطیفی هست که به هر کسی که عرض کردم و انجام داده برایش فوق العاده بوده؛ آن هم این است:
شما می دانید که در موقع خوابیدن، روح از بدن جدا می شود. پیامبر اکرم صلَّی الله علیه وآله وسلّم فرمودند:
«النَّومُ أخُ المَوت.» میزان الحکمه 8 : 3404، از کنزالعمّال.
خواب، برادر مرگ است.
و فرمودند:
«و اللهِ لَتَموتونَ کَما تَنامون.» بحارالأنوار 18 : 197، از مناقب ابن شهرآشوب
قسم به خدا که می میرید آن چنان که می خوابید.
خوابیدن شبیه مردن است؛ همان طور که در مردن، روح از بدن جدا می شود، در خوابیدن هم روح از بدن خارج می شود، امّا این خروج و انقطاع، کامل نیست؛ آن قدری هست که در انسان نفَس باقی می ماند و انسان می تواند از پهلویی به پهلوی دیگر بغلتد. همان که در روایت هم هست. این یک مطلب.
مطلب دیگر این که: وجود مقدّس رسول اللّه صلَّی الله علیه وآله وسلّم فرمودند:
«ألا مَن ماتَ عَلیٰ حُبِّ آلِ محمَّدٍ ماتَ شَهیداً.» کشف الغمّه 1 : 107.
هر که به محبّت آل محمّد بمیرد، شهید مرده است.
این دو را که با هم جمع کنید، آن نکته ی فوق العاده و عجیب و شگفت انگیز و آن «شاه کلید» به دست می آید:
پس اگر آدم موقع خوابیدن به محبّت وجود مقدّس سیّدالشّهدا صلوات الله علیه به خواب برود، در واقع آن شهادتی را که اصحاب دنبالش بودند، می تواند در مرتبه ای، به میران معرفت و محبّتش نسبت به وجود مقدّس سیّدالشّهدا صلوات الله علیه، همین جا هم که هست کسب کند.
فرمود:
«خُذ ما آتیتُکَ و کُن مِنَ الشّاکرین»

برگرفته از کتاب باب الحسین
اثر حسین درگاهی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *