باب الحسین قسمت 51

 

4. توجّه به اینکه امام حسین علیه السَّلام حقیقت قرآن هستند

یک مطلب قیمتی دیگر این است: حقیقت قرآن وجود مبارک ولیّ اللّه است؛ در واقع هر کدام از نفوس نفیسه ی چهارده معصوم صلوات الله علیهم أجمعین حقیقت قرآن هستند؛ لذا یکی از آن راه های کسب معرفت وجود مقدّس ولیّ اللّه این است که شما نسبت به هر کدام از آن ها که می خواهید معرفت پیدا کنید؛ با توجّه به این که قرآن صورت لفظی آن حقیقت مبارک است، وقتی قرآن را در دست می گیرید توجّه داشته باشید که آن حقیقت نورانی را در دست گرفته اید، مثلاً امیرالمؤمنین رادر دست گرفته اید؛ امّا به صورت مکتوب.

حالا اگر می خواهید این قرآن برای شما مصدر و منشأ معرفت سیّدالشّهدا صلوات الله علیه بوده باشدـ خصوصاً در ایّامی که منسوب به ایشان است ـ توجّه داشته باشید که هم حقیقت و هم معلّم و مبیّن این قرآن

،

وجود مبارک سیّدالشّهداست؛ لذا با این تلقّی که قرآن صورت لفظی وجود مبارک ایشان است قرآن را بخوانید، با نفَس ایشان بخوانید تا إن شاء اللّه به عنایت ایشان برای

شما تبیین شود، به دلیل آن فقرات زیارت که خطاب به ایشان عرض می شود:

«أوضَحَ بِکَ الکِتاب.» بحارالأنوار97 : 287، از مصباح الزّائر

خدای متعال حقیقت قرآن را به وسیله ی شما بیان و ظاهر کرد.

 

5. سلام به امام حسین علیه السَّلام بعد از هر نماز
مطلب بعدی: این رسمی که بین شیعیان است که بعد از نماز به سه طرف سلام می دهند که برای این کار هیچ متن مأثوری نیست، به گمان خیلی جدّی بنـده، این یک فـهم درست و زیـبایی است کـه از قِبَل اهل بیت علیهم السَّلام به شیعیان القاء شده و بسیار کار درستی است و نشان دهنده ی شدّت اهمّیّت این سه ساحت مقدّس است که به طرف آن ها سلام داده می شود. این سه ساحت و محضر مبارک سیّدالشّهدا، امام رضا و امام زمان صلوات الله علیهم-أجمعین، سه حرم مطهّر و سه محضر مقـدّسی هستند کـه در تـولیت و تربـیت شیعیان منزلت ویژه دارند. این طور نیست که چون امام رضا صلوات الله علیه در ایران هستند، شیعیان به طرف ایشان سلام می دهند.

6. رعایت خاصّ دهه ی اوّل محرّم
هم چنین از آداب و سننی که در رفتار ائمّه علیهم السَّلام نقل شده این است که: از اوّل محرّم دیگر کسی وجود مبارک و صورت مطهّر آن ها را خندان نمی دید و گریه ی ایشان زیاد می شد.
«رُوِیَ عن الصّادق علیه السَّلام أنَّهُ إذا هَلَّ هِلالُ عاشوراءَ اشتَدَّ حُزنُه و عَظُمَ بُکائُه عَلیٰ مُصابِ جَدِّه الحسین علیه السَّلام ، و النّاسُ یَأتونَ إلیهِ مِن کُلِّ جانِبٍ و مکانٍ یُعَزّونَه بِالحسین و یَبکونَ و یَنوحونَ عَلیٰ مُصابِ الحسین علیه السَّلام.» المنتخب 1 : 39
روایت شده است کـه وقتی هـلال عاشورا (اوّل محرّم) فرا می رسید، اندوه حضرت صادق علیه السَّلام شدّت می یافت، گریه اش بر مصیبت جدّش، حسین بن علی علیهما السَّلام افزون می شد و مردم از هر سو و مکانی خدمت ایشان می رسیدند، به او تسلیت می گفتند و بـر مصیبت حسین علیه السَّلام گریـه می کردند و نوحه می خواندند.

7. اهمّیّت دادن به تربت سیّدالشّهدا صلوات الله علیه
یکی از آداب و سنن، اهمّیّت دادن به تربت کربلاست. ما آن موقع که نداشتیم بسیار مشتاق بودیم؛ یک مُهر از کربلا می آوردند با یک خروار خاک مخلوط می-کردند و روی آن می نوشتند مخلوط کربلا، ما هم می بوسیدیم و روی سرمان می-گذاشتیم؛ امّا وقتی نعمت زیاد شد، قدر نمی دانیم. خودِ رفتار با تربت کربلا و داشتن حرمت آن و معرفت نحـوه ی استـفاده ی از آن، آدم را کربـلایی و حسینی می کند. اصلاً فرمود اند که خودِ تربت کربلا حرز است. یک تکّه از آن که با خود داشته باشید از شما محافظت می کند. امام صادق علیه السَّلام فرمودند:
«فی طِینِ قَبرِ الحُسَینِ علیه السَّلام شِفاءٌ مِن کُلِّ داءٍ و هُوَ الدَّواءُ الأکبَرُ.» کامل الزّیارات : 275
در تربت امام حسین علیه السَّلام شفای هر دردی است و آن برترین دواست.
نوعاً گمان می کنند فقط دردهای ظاهری است، نه، این حدیث اطلاق دارد؛ برای هر دردی شفاست. در مورد فضیلت سجده بر تربت امام حسین صلوات الله علیه امام صادق علیه السَّلام فرمودند:
«السّجودُ عَلیٰ تُربَهِ الحُسَینِ علیه السَّلام یَخرِقُ الحُجُبَ السَّبع.» بحارالأنوار 98 : 135، از مصباح المتهجّد
سجده بر تربت امام حسین علیه السَّلام حجاب های (موانع) هفتگانه را می شکافد.
خود ادب استفاده از تربت کربلا در حسینی شدن آدم مؤثّر است. شکر خدا خیلی ها توفیق پیدا کردند کربلا مشرّف شدند؛ اگر یک وقتی مرحمت کرده باشند، آدم در آستان حرم مبارک ایشان به خاک می افتد و سجده می کند و صورتش را بر آستان درِ حرم می گذارد. این تربت همان است. چه طور آن جا با محبّت و احترام این کار را می کند، چرا موقع نمازخواندن این کار را نکند؟!
لذا یکی از آدابی که در استفاده ی از تربت، آدم را حسینی می کند این است که آدم وقتی سرش را روی مُهر می گذارد یادش باشد که این تربت حرم مطهّر امام حسین علیه السَّلام است.

8. مداومت به سوره ی فجر
از موارد دیگر، مداومت به سوره ی فجر می باشد که منسوب به امام حسین علیه السَّلام است. کنزالدّقائق 14 : 265
اوایل سوره به وضوح به وقایع بعد از رحلت که منجر به واقعه ی کربلا شد اشاره دارد. إن شاء اللّه این دفعه که قرائت کردید توجّه کنید.
نکته ای در مورد سوره ی مبارکه ی فجر است ـ برای محرمان، نه نااهلان ـ و از طرائف و تحفه های کلیدی و معرفتی می باشدکه از ساحت مقدّس اهل بیت علیهم السَّلام به بعضی از بزرگان رسیده است؛ از بزرگانی که زحمت کشیده اند شنیده ام(خودم نمی دانم چرا)که فرمودند: دو سوره است که اگر با آدابی کـه وارد شده بـه آن مداومت شـود، فوق العاده در رسیدن انسان به ولایت ساحت مبارک ولیّ اللّه صلوات الله علیه مؤثّر است: یکی سوره ی دهر و دیگری سوره ی فجر.

برگرفته از کتاب باب الحسین
اثر حسین درگاهی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *