او با شماست هر جا که باشید 2

او با شماست هر جا که باشید 2

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه
او با شماست، هر جا که باشید
قسمت دوم
در سوره مبارکه روم، آیه 8 خدای متعال می فرماید:
“ اولم یتفکروا فی انفسهم ما خلق الله السموات و الارض و الا بالحق و اجل مسمی و ان کثیرا من الناس بلقاء ربهم لکافرون ”
آیا درباره خودشان نیاندیشیده اند؟ خدا آسمان و زمین و آنچه را در میان آن دو است،‌ جز به حق و درستی و با مهلت معین نیافریده است و همانا بسیاری از مردم دیدار پروردگارشان را باور ندارند.
یا در آیه 9 همان سوره می فرماید:
“ اولم یسیروا فی الارض کیف کان عاقبه الذین من قبلهم کانوا اشد منهم قوه و اثاروا الارض و عمروها اکثر مما عمروها و جاء تهم رسلهم بالبینات فما کان الله لیظلمهم و لکن کانوا انفسهم یظلمون”
آیا در زمین به گردش نپرداخته اند تا فرجام پیشینیان خود را بنگرند؟ همانا که از ایشان توانمند تر بودند وزمین را زیر و رو نمودند(‌منظور قاعده کشت و زرع است یعنی شخم زدن) و پیش از این کفار در آبادانی آن کوشیدند و پیامبرانشان با دلایل و روشنگری ها به سوی ایشان آمدند پس خدا به آنان ستم نکرد. ‌بلکه آنان به خودشان ستم کردند،‌ بلکه خودشان بر خودشان ستم روا داشتند.
تمرینی را که در قسمت قبل خدمت شما بیان کردیم تصریح همین آیات بود که انسان را به نوعی از تفکر دعوت می فرماید. این دو سه نوع تفکر را به انسان توصیه می کردند که شما یکی اش را انجام دادید که ذکر الموت بود.
از معمر ابن خلاد نقل شده، ایشان می گویند از امام رضا «صلوات الله علیه» شنیدم که ایشان فرمودند: “عن معمر بن خلاد قال : سمعت ابا الحسن الرضا «علیه السلام» یقول: لیس العباده کثره الصلاه و الصوم. انما العباده التفکر فی امر الله ” ( بحار الانوار / جلد 71 / صفحه 322)
امام رضا «‌علیه السلام» فرمودند: عبادت به بسیاری نماز و روزه نیست. ‌همانا عبادت، عبارت است از اندیشیدن در امرخدا.
علامه مجلسی نقل می کند که امام صادق «علیه السلام» فرمودند:“ افضل العباده ادمان التفکر فی الله و فی قدرته” (بحار الانوار / جلد 2 / صفحه 321 تا 322)
برترین عبادت ها دوام تفکر در خدا و قدرت خداست.
اجمالا آن چیزی که با تفکر اتفاق می افتد،‌ بیدار شدن دل و باز شدن چشم دل است.حدیثی دیگراز امیرالمؤمنین«صلوات الله علیه»:“نبه بالتفکر قلبک” (بحارالانوار / جلد 71 / صفحه 318)
با فکر کردن دلت را بیدار کن.

حدیثی دیگر از امیرالمومنین « صلوات الله علیه» در جای دیگر از ایشان نقل شده،‌ فرمودند:‌“ افکر تستبصر‌” (غرر و درر آمدی / جلد 2 / صفحه 171)
فکر کن تا دیده دلت باز شود و بصیرت پیدا کنی.
نحوه تفکر را هم خدمتتان عرض کردم. یعنی جواب نمی دهید،‌ تامل می کنید، ‌زل می‌زنید، ذهنتان را خالی می کنید تا چیزی در آن بیاید. یعنی هم ذهنتان و هم چشمتان را متوجه به چیزی که می بینید می کنید. اگر بیرون را نگاه می کنید،‌ آن می شود یک طبیعی. و اگر به خودتان نگاه می کنید به دلتان زل بزنید. بعد این سوال را از ذهنتان بگذرانید که چرا اینطور است؟‌ چه کسی این طورش می کند. چون آنچه که شما می بینید یک ماده مرده است،‌ خودش از خودش که این را ندارد. از خودش که نمی تواند باشد. جواب نمی خواهد به خودتان بدهید.
اعمال و آداب شرعی فوایدشان ته ندارد. این دیگر خیلی بد سلیقگی و کج سلیقگی و بی دست و پایی است که یک خورده آدم گیرش بیاید،‌ بعد بگوید بس است. خدا که بخیل نیست،‌ او کریم است و می دهد. دم دست هم گذاشته، این بی همتی است که به کم قناعت کند.
شما روزی دو دفعه هم بخواهید تفکر در آیات آفاقی بکنید، تا هر چند دفعه هم در مورد خودتان تامل کنید. اگر فرصت هست بکنید. یعنی اگر می توانید یک ربع بنشینید،‌ بنشینید. نگویید حالا یک زل زدیم کفایت می کند،‌ برویم پی کارمان، نه!

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *