او با شماست هر جا که باشید 19

او با شماست هر جا که باشید 19

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه
یکی از معانی اساسی که اصرار به آن شده و ما موظف به اعتقاد به آن هستیم، تعبیر زیبا و عظیم و عجیب سبحان الله است.
تسبیح یعنی تبعید ، یعنی دور کردن، یا از مبدا حرکت دور شدن. به شنا به این دلیل سباحت گفته می شود، که شنا سریعترین وسیله برای حرکت در آب است. لذا سبح معنی اولیه اش شنا کردن نیست. این اشتباهی است که خیلی ها مرتکب شده اند. سبح یعنی دور شدن و تسبیح یعنی دور کردن. لذا باز اگر به لفظ عربی بخواهد یک معنی تسبیح بگویید، باید بگویید «تبعید».
تسبیح خدا یعنی دور کردن خدا. از چه؟ از خودت به عنوان مخلوق. یعنی خدا هیچ شباهتی به تو ندارد. هیچ شباهتی به مخلوقین ندارد. خدا صفتا دور از من است. خدا صفتا دور از مخلوقینش است. جدا از مخلوقاتش هست.
خوب وقتی شما به همچنین خدایی معتقد بودید، با توجه به اینکه آنچه در مخلوق هست، عیب و نقص است؛ آنچه در مخلوق هست فقر و نقص است؛ اصلا صفت ذاتی مخلوق فقر است؛ مخلوق یعنی که هیچ چیز نبوده، حالا به او دادند. حالا این را که هم به او دادند، همه چیز را که نداند، از هر چیزی یک اندازه ای دادند، دلیل ندارد که همه چیز را داده باشند. این خصوصیت مخلوق است.
پس وقتی انسان خدای متعال را از مخلوقاتش که صفتند، دور کرد، در واقع خدای منزه را دور کرده است. لذا بزرگان آمده اند تسبیح را تنزیه معنی کرده اند. گفتند سبحان یعنی پاک است، منزه است. این تنزیه و تطهیر در واقع معنی اولی تسبیح نیست. بلکه به اصطلاح، لازم معنای تسبیح است. یعنی معنایی است که از معنای تسبیح نشأت می گیرد، ناشی می شود. در واقع تنزیه نتیجه تسبح است، نه معنی اولی تسبیح.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *