او با شماست هر جا که باشید 16

او با شماست هر جا که باشید 16

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه

نکته ای را عرض کنم خدمتتان که هر کس این نکته را بداند می تواند در همین عباداتی که انجام می دهد خیلی استفاده کند و آن هم این است:

در عبادت ها ما نباید زور بزنیم که خدا را بشناسیم. ما باید زور بزنیم، بیشتر خودمان را در موقف و موضع انقطاع و انفعال قرار بدهیم. از خودمان دست برداریم. از خودمان دست بشوییم. باید خودمان را رها کنیم. چون بناست خدای متعال بیاید سراغ ما، نه اینکه من بروم سراغ خدای متعال.

همین کار را انجامش بدهم. نگذارم ذهنم مزاحمت ایجاد کند. دیوار نکشم، بین خودم وخدای متعال. با ذهنیاتم حجاب درست نکنم. او می خواهد بیاید، خب، من چرا در را ببندم؟! باید بازش کنم.

لذا اگر دقت کنید، در حین عبادات، انسان به سادگی می‌فهمد، رها شده. حتی خود بدن هم، یک حالت خاصی پیدا می کند. بعضا یک لختی خاصی پیدا می کند.

اگر آدم حضور قلبی داشته باشد، بدن نخواهد داشت. بخاطر اینکه بدن به این حالت برسد، انسان هر چقدر بتواند، در واقع باید در خودش حالت طلب ایجاد کند. لذا او دارد می آید و می خواهد عطا کند به شما. خب شما هر قدر راحت تر باشید، بسته نباشید، راغب باشید، طالب باشید، قاعده اش این است که از آن طرف بیشتر باید عنایت شود. پس هر چه قدر گداتر، هر چه قدر طالب تر، مشتاق تر، ذلیل تر، بوده باشید بهتر است. ولی ما متاسفانه می خواهیم در نماز وارد بشویم و به خدا برسیم! نه. بر عکس است. خدای متعال باید خودش را به ما برساند، به ما بدهد، ما نمی‌توانیم او را بدست آوریم.

به طور مثال یک وقتی شما می خواهید یک چیزی به کسی بدهید، مثلا به یک بچه. او هم دائم دست و پا می زند از شما بگیرد. شما چه کار می کنید؟ می گویید بابا، بایست، دارم می دهم. چون او نمی داند باید چه کار بکند، بدتر می کند، خراب تر می کند. همان چیزی که شما می خواهید به او بدهید را، ضایع می کند، می زند از دست شما می‌ریزد.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *