او با شماست هرکجا که باشید40

فراموشکاری

صحبت آنجا بود که اگر انسان مسئول بوده باشد که هست، پس باید برای او موارد مسئولیتش بیان شود. قرآن کریم می فرماید:“ و ما کان الله لیضل قوما بعد اذ هداهم حتی یبین لهم ما یتقون” (سوره توبه/ آیه 115) خدای متعال قومی را که هدایت فرموده، گمراه نمی‌کند، (گمراه نمی کند اینجا به معنی این است که آنها را رها نمی کند،‌ واگذار نمی‌کند) مگر اینکه آنان را آگاه بکند به آنچه که باید در آن تقوا پیشه بکنند.
باید خدای متعال بگوید که چه باید بکنیم، چه باید داشته باشیم، چه چیز را باید رعایت بکنیم. اگر نگوید و توضیح داده نشود، از کجا انسان بداند که مسئولیت هایش کدام است؟!
اگر خاطرتان بوده باشد، عرض کردیم که این توضیح دادن، تفضیلی دارد، که از تذکر شروع می شود و به تعلیم ختم می شود. حالا به چه دلیل انسان نیازمند به تذکر است؟ به این دلیل که اصلا مسمّای انسان همانی است که خدای متعال اسم گذاشته روی آن (انسان). اگر به مفردات راغب، ذیل انس مراجعه کنید، آنجا می بینید که در واقع نفس انسان از نسیان گرفته شده است. بعضی ها احتمال دادند که لفظ انسان مشتق از اُنس باشد. اگر این معنا را هم از انسان ما مراد بگیریم، باز به همین مطلب خواهیم رسید. چون انسان به هر چیزی که انس پیدا کند، به آنچه که مخالف آن است، نسیان پیدا می کند! بارها پیش می آید، می گوید این قدر توجهم به فلان چیز جلب شد که فلانی و فلانی و. . . یادم رفت. اصلا یادم رفت برای چی آمده بودم و کجا می خواستم بروم.
به هر حال او اسم با مسمّای خودش است. او انسان است، یعنی فراموش کار و در وهله اول رسیدن به هر هدفی، متذکر شدن به آن هدف است. لذا انسان با توجه به اینکه علی الدوام این خصوصیّت با او هست، نیازمند مذکِّر است. به همین دلیل است که تذکار از اولین و عمده ترین نقش های رهبران الهی است.
قرآن کریم می فرماید: “ فذکّر انما انت مذکر” (سوره غاشیه/ آیه 21) یاد آوری کن، تذکر بده، (انما از ادات حصر است) یعنی این است و جز این نیست که تو تذکر دهنده هستی، که تو یاد آورنده هستی. و در همین راستا حتی قرآن مجید هم بعنوان ذکر و یادآوری نازل شده: “او عجتبم ان جاءکم ذکر من ربکم علی رجل منکم لینذرکم” (سوره اعراف/ آیه 69) آیا تعجب می کنید که ذکری از پروردگارتان بر مردی از شما آمده، تا شما را بیم دهد؟!
این مسئله تا آنجایی ادامه دارد که حتی وجود مقدس خود خاتم الانبیاء «صلی‌الله علیه وآله» در قران کریم به همین صفت نامیده شده اند :“ قد انزل الله الیکم ذکرا رسولا یتلوا علیکم أیات الله” (سوره طلاق/ آیه 10) همانا خدای متعال ذکری را فرستاده، پیامبری که آیات خدا را بر شما می خواند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *