او با شماست هرجا که باشید38

او با شماست

گفتیم‌ بر اساس دو صفت جهل و عجز انسان،‌ باید کسی باشد که به او بگوید چه بکند و از طرفی به او کمک بکند تا بتواند عمل بکند. اینها در حالتی است که انسان فقط تنها نیست و تنها زندگی نمی کند.
انسان معمولا در عین تنهایی اش در بین جمع زندگی می کند و جامعه انسانی و جمع انسان، مسائل خاص خودش را دارد. اگر این جامعه و جمع خواسته باشند که متذکر شده، دعوت را قبول کرده و یاد گرفته و راه بیفتند و عمل بکنند و زندگی جمعی خداپسندانه ای را داشته باشند، خود این جمع مسائل خاص خودش را دارد! مشکلات خاص خودش، مصالح و منابع خاص خودش را دارد،‌ از طرفی دیگر مفاسد خاص خودش را نیز دارد. پس باید کسی باشد در این میان که این جمع را راه ببرد و در جهت مصالح و منابع این جمع، در همان سوی خدا پسندانه آنها را هدایت بکند، حفظ بکند و دشمنان را از آنها دفع کند. از اینجا دو نکته دیگر هم نتیجه گرفته می شود.
یکی اینکه آن کسی که این همه را باید متولی بوده باشد،‌ این همه را متصدی بوده باشد،‌ چه در بعد فردی،‌ چه در بعد جمعی، اگر بخواهد درست عمل بکند و چه فرد و چه جمع، پشت سر آن، عمل درست انجام بدهد، الا و لابد او باید خودش خلاف کار نبوده باشد! چون اگر او خلاف بکند آن که پشت سر او هست هم به ناچار خلاف خواهد کرد و در خلاف کردنش هم مسئول نخواهد بود. و مطمئنا رضای خدای متعال در خلاف کردن نیست.
دوم اینکه از وقتی که انسان مسئول شده و تا وقتی که مسئول خواهد بود، باید یک همچنین انسانی و یک هم چنین رهبری برای او بوده باشد. این بحث را که به این نحو متصل و مختصر و بسیار عقلی و ملموس شنیدید همه بحث نبوت، رسالت،‌ امامت و ولایت بود. که انشاء الله در جلسات آتی به آن خواهیم پرداخت.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *