یاری مولا

یاری مولا

 

زمین و آسمان عرش خدا را غم گرفته
دل افلا‌کیان و خاکیان ماتم گرفته
ای ملا‌ئک همگی رخت عزا در بر کنید
سایه‌ی غم گوییا در بر همه عالم گرفته
کز زمین کربلا فریاد و‌او‌یلا بلند است
این حسین‌بن‌علی است تنها ره میدان گرفته
گوئیا فریاد هل‌من‌ناصر او
می‌رسد اینک به گوشم
وای بر من باید از جای بر‌خیزم
آی مردم…
این امام ماست تنها؟
صحنه پیکار با دشمن
تکیه بر شمشیر خود سر تا به پا غرق در خون خداست باید اینک کوششی کرد این امام ماست تنها.. این علی‌مرتضی است یا پور حیدر،
نوگل زهرا امام مجتبی یا نه؟
سجاد است و باقر
جعفرصادق
یا بطور خلقت است او موسی دیگر
یا رضا است و جواد یا هادی‌ امت‌
این امام عسگری است محصور در بیت شریف خویش
این امام آخرین است…
رکن دین است، اصل دین حبل‌المتین است
اینکه می‌بینی چنین تنهاست
امام آخرین، کهف حصین است
کربلا اینجاست
امروز، روز عاشوراست
نمی‌بینی؟ گرد غیبت بر امام ما، او تنهاست بی‌یاور
نمی‌بینی که هر دم بر صف ابن‌زیاد افزوده می‌گردد؟
کنون وقت نشستن نیست!
باید حرکتی شایسته در شأن امامت کرد
تو جان زنده‌ای هستی
نباید جان تو از جسم بی‌جان حبیب‌ابن‌مظاهر
بر زمین افتاده‌تر باشد
که آن صد پاره پیکر، تا صدای غربت مولا به گوشش خورد
زجای خویش بر‌خاست و امامش را، لبیک گفت
الا ای شیعه اکنون
روز، روز یاری دین است
که برگ برگ کتاب‌الله
اینک بر زمین است. علم افتاده اینجا، کو علمداری؟
که بر گیرد ز بهر یاری مولا
ز جا بر خیز اینک
این امام ماست تنها، میان لشکر اعداء

(( اللّهم عجل لولیک الفرج))

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *