نکته های رمضانی 3

باسمه تعالی و بذکر ولیه

میتوانید نکته های رمضانی بخش دوم را از همینجا مطالعه بفرمایید

قسمت سوم نکته های رمضانی

یاد خدا

 

چند فراز منتخب از فرمایشات امام صادق «علیه السلام» (1)  درفضیلت ماه مبارک رمضان:

حضرت فرمودند:

… روزه به همین خودداری از خوردن و آشامیدن تنها نیست، بلکه باید در هنگام روزه زبان خود را از دروغ نگه دارید، و دیده های خود را از حرام بپوشانید، و با یکدیگر نزاع نکنید، و بر هم حسد نورزید، و غیبت و گفتگوی بی منطق ننمایید، و سوگند دروغ بلکه حتی سوگند راست به زبان نیاورید…

از یاد خدا و نماز غفلت نکنید…،

و خود را در آستانه آخرت بدانید، و درانتظار فرج و ظهور قائم آل محمّد «علیهم السلام» باشید …

و بر شما باد به آرام دل و آرام تن و خضوع و خشوع و شکستگی و مذلّت، مانند بنده ای که از آقای خویش بترسد، و از عذاب خدا هراسان باشید و به رحمتش امیدوار.


 

 

روزه حقیقی

 

و باز حضرت صادق علیه السلام در ادامه حدیث، (2) فرمودند:

ای روزه دار! …از آنچه غیر خداست به سوی خدا بیزاری جو و ولایت و دوستی خویش را به گاه روزه برای خدا خالص گردان… و در ایام روزه روح و بدن خویش را به خدای عز و جل ببخش، و دل خویش را برای محبت و یاد او فارغ گردان…

به درستی که پدرم فرمود:

رسول خدا صلی الله علیه و آله شنید زنی هنگام روزه، کنیز خویش را دشنام داد، حضرت طعامی خواست و به آن زن گفت: میل کن. عرضه داشت: روزه هستم، فرمود: چگونه روزه ای که کنیز خود را دشنام دادی! روزه تنها ترک خوردن و آشامیدن نیست، همانا حق تعالی روزه را حجابی از انجام کارهای ناشایست، و کردارهای بد، و گفتارهای ناپسند قرار داده، چه بسیارکم هستند روزه داران، و چه بسیارند آنان که تحمل گرسنگی می کنند.


 

 

یاد آخرت

 

این چند نکته از فرمایشات حضرت صادق «صلوات الله علیه» شاه کلید است؛ اگر انسان آنها را رعایت کند، بقیه هم کم و بیش اتفاق می افتد:

خود را مشرف به آخرت دانستن:

آدم به وضوح احساس می کند که فرصت و عمرش در حال تمام شدن است و قیامت را کاملاً پیش روی خودش می بیند و اگر کسی قیامت را پیش روی خویش ببیند، امکان ندارد کار خلاف انجام دهد و سعی می کند عمل صالح انجام دهد.

منتظر فرج و ظهور امام زمان علیه السلام بودن:

کسی که منتظر ظهور بوده باشد، به وضوح “حضور” ایشان را نزدیک خود می یابد و کسی که در آن حال ایشان را رعایت بکند و تقوای ایشان را داشته باشد، اهل آخرت می شود. اهل دنیا اهل جهنم است و اهل آخرت، اهل بهشت است.

در مشهد و محضر امام زمان علیه السلام زندگی کنید.

یکی از خصوصیات این ایام، طالب ساحت مقدّس آن حضرت بودن است؛ لذا در ایام باقی مانده از ماه مبارک، جدّی تر به این مسأله التفات کنید.

حقیقتاً سعی کنید خودتان، اعمالتان و زندگی تان را برای آن حضرت قرار دهید.


 

 

زیارت اباعبدالله علیه السلام در شب قدر

 

شما در نوع مناسبت ها، اعم از عیدها و عزاها، حضور سیدالشهدا صلوات الله علیه را می بینید و این را در دستوراتی که جهت زیارت ایشان در ایام مهم داده شده می توانید بفهمید؛ موقع ظهر و هنگام زوال روز جمعه، شب نیمه شعبان، روز عرفه، شب قدر...

فرموده اند وقتی یاد ایشان افتادید سه بار بگویید:

“صلی الله علیک یا ابا عبدالله،

صلی الله علیک یا ابا عبدالله،

صلی الله علیک یا ابا عبدالله”

این را دست کم نگیرید، چیز فوق العاده ای است. با توجه به اینکه انسان از سه جزء تشکیل شده، با هر بارتکرار، سه جزء تشکیل دهنده ی انسان، عمیق تر و لطیف تر می شود.

یعنی به این ترتیب شما هر بار که می گویید، ارادت، محبت، تسلیم شدن خودتان را به ساحت مقدس سیدالشهدا عمیق تر می کنید. لذا در شبهای با عظمت قدر، از توجه و محبت به ساحت حضرت اباعبدلله «علیه السلام» غافل نشوید.


 

 

بخشیدن دیگران

 

نقل شده وقتی ماه مبارک رمضان می رسید، امام سجاد سلام الله علیه خطاها و گناهان غلامان و کنیزانشان را بدون آنکه به آنها بگویند یادداشت می کردند…، در شب آخر رمضان همه ی غلامان را صدا می زدند و جرم و خطای هر کس را به او می گفتند و بعد به همه می فرمودند با صدای بلند بگویید:

ای علی بن الحسین!… ما را عفو کن و از ما درگذر تا خدا نیز از تو درگذرد که خدا فرموده: “ولیعفوا و لیصفحوا ألا تحبون أن یغفر الله لکم والله غفور رحیم” (3)

بعد آن حضرت دست به دعا بلند می کردند و با چشم گریان می فرمودند:

خدایا! تو به ما امر کردی از هر کسی که به ما ظلم کرده بگذریم؛ من به فرمان تو آنها را بخشیدم، تو هم مرا ببخش که تو برای بخشیدن سزاوارتری…

برای خلاص شدن از کینه و گله مندی، همه شما در اولین فرصت این کار را بکنید؛

در زمان مناسب و وقتی که می توانید آرام باشید چشم هایتان را ببندید، آن وقت کسانی را که نسبت به آنها کینه دارید و به شما بدی کرده اند، یکی یکی جلوی چشمتان بیاورید و کارهای بدی که نسبت به شما روا داشته اند را بگویید.

همه را که گفتید، بعد بگویید: من تو را می بخشم و بعد برای هدایتش دعا کنید. بعد نفر بعدی و همین طور تا به آخر.

آن وقت می بینی که خلاص می شوی؛ انگارهمه این آدم ها را با طناب داشتی پشت خودت می کشیدی! و حالا راحت شدی. بعد از این هم هر وقت از کسی گله مند بودی همین کار را بکن، خلاص می شوی.


 

 

انتظار فرج

 

حال و هوای ماه مبارک رمضان از روز بیست و سوم که گذشت، عوض می شود و سکوت سنگین و دلگیری فضا را پر می کند گویا که دل آدم در ماه مبارک منتظر اتفاقی است؛ مانند روز جمعه، ولی با نیامدن او، دل را اندوه ساکتی فرا می گیرد و فضا را پر می کند.

مانند شیعیان کاشان که زکریای قزوینی- قرن ۷- در آثار البلاد از آنان یاد کرده است:

هر روز صبح به همراه اسب زین کرده و بی سوار به خارج شهر می رفتند برای استقبال از کسی که خواهد آمد تا بالا آمدن آفتاب، و چون از آمدن او ناامید می شدند بر می گشتند اندوهگینانه، و می گفتند: امروز نیامد، فردا.

حالا کسی که هر روز منتظر است، بگوید: امروز نیامد؛ فردا. اگر هر جمعه منتظر است، بگوید: این جمعه نیامد، جمعه ی بعد. ولی حالا که این بیست و سوم نیامده؟ نمی گوییم بیست و سوم ماه مبارک بعد؛ یک سال دیگر؟! مگر این دل از سنگ و کلوخ و آجر است؟! می گوییم: فردا!

من می دانم که اگر امروز نیامد بالاخره یک روز فردا خواهد آمد و خدا نکند آن روز ما منتظر نبوده باشیم!

 

میتوانید نکته های رمضانی بخش چهارم را از همینجا مطالعه بفرمایید


منابع:
1. (وسایل الشیعه10: 166)

2. (وسایل الشیعه10: 166)

3.  (نور: ۲۲)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *