نمایشگاه 23 روز تا غدیر (16)

1

 

شنبه دوم ذی‌الحجّه سال دهم هجری قمری، 11 اسفند ماه سال دهم هجری شمسی، دوم مارس سال 632 میلادی

در هشتمین روز، کاروان حجّه الوِداع به “قُدَید” رسیده است. در این جا توقّف می‌کنند. امیرالمؤمنین علی‌ علیه السلام و همراهان او- که به فرمان پیامبر صلی الله علیه و آله برای دعوت به حق و جمع‌آوری زکات و جِزْیه به نجران و یمن رفته‌اند- هم اینک با سپاهیان خود به سمت مکّه ره می‌سپارند.

نجران- که منطقه‌ای مسیحی‌نشین در مرز یمن و حجاز است- خود حکایتی در فضیلت خاندان وحی در خاطره دارد. چند ماه پیش، هیئت نمایندگی مسیحیان نجران، مرکّب از شصت تن از برگزیدگان این قوم در پاسخ به ندای پیامبر صلی‌الله علیه و آله- که آن‌ها را به قبول اسلام (و در غیر این صورت، پرداخت جزیه) مکلّف کرده بود- وارد مدینه شدند و وقایع و گفت و گوهای بسیاری بین آن‌ها و آخرین فرستاده خدا پیش آمد. سرانجام رهبران مسیحی نجران تمکین نکردند و از قبول اسلام سر باز زدند. رسول خدا صلی الله علیه و آله ایشان را به مباهله فرا خواندند؛ بدین سان که از هر یک از دو طرف، برگزیده‌ترین‌ها در نقطه‌ای خارج از مدینه به دعا برخیزند تا خداوند دروغگویان را از رحمت خویش دور سازد و بر آنان عذاب فرو فرستد. قرآن چنین می‌فرماید:

«فَقُل: تَعالَوْا ندعُ أبناءَ‌نا و أبناءَ‌کُم و نساءَ‌نا و نِساءَ‌کُم وَ أنفُسَنا وَ أنفُسَکُم ثُمَ نَبتهِلْ فَنَجعَلْ لَعنَتَ اللهِ علی الکاذِبینَ» (آل عمران/61)

«پس بگو: بیایید تا ما و شما فرزندانمان را و ما و شما زنانمان را و ما و شما خویشتنمان را بخوانیم. سپس دعا کنیم تا خداوند دروغگویان را به لعنت (و مجازات) خویش گرفتار سازد.»

لحظات مباهله فرا رسید و دیدگان حیرت‌زده مسیحیان سیمای مطمئن و آرام پیامبر صلی‌الله علیه و آله را مشاهده کردند که قدم به میدان مباهله می‌گذارد؛ در حالی که کودکی را در آغوش دارد و دست گلبوته‌ای دیگر را در دست می‌فشارد. بانویی در پس حضرتش حرکت می‌کند ودر پشت سر آنها شوی افتخار آفرین این بانو، چهره آشنای عبادت و رزم گام بر می‌دارد. به راستی، پیامبر تا چه اندازه به دعوت و دعای خود اعتقاد دارد که عزیزترین کسان خود را به وادی بلا و خطر آورده است؟!

…چنین بود که نجرانیان از بیم هلاک، به جزیه تن در دادند و از درِ صلح درآمدند و شاه مردان در همین آیه به مدال پر افتخار “نفسِ پیامبر و جان رسول خدا” نائل گردید.1

________________________________________

1. مدارک علمای شیعه: بحارالانوار/25/ص223 و برخی از مدارک اهل سنّت: صحیح ترمذی/2/ص300، مسند احمد/1/ص185، صحیح مسلم، تفسیر کبیر فخر رازی، نورالابصار شبلنج

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *