معرفت امام

معرفت امام

 

بسم الله الرحمن الرحیم
صلی الله علیک یا خلیفه الله

”اللهم صل علی فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها بعدد ما احاط به علمک، والعن اعدائهم اجمعین بعدد ما احاط به علمک، اللهم العن الجبت و الطاغوت و النعثل، برحمتک یا ارحم الراحمین.
الهم کن لولیک الحجه ابن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعه و فی کل ساعه ولیا و حافظا و قائدا و ناصرا و دلیلا و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا برحمتک یا ارحم الراحمین.“
عرض ادب به پیشگاه مقدس آن حضرت که ولی نعمت ما، صاحب اختیار ما، واسطه فیض حضرت حق، امیر در میخانه و همه کاره وجود، آن ذی جود ارزنده عالی مقام است.
با توجه به این حدیث که معروف است بین شیعه و سنی و اتفاق نظر دارند که پیغمبر فرمودند: ”من مات و لم یعرف امام زمانه مات میته جاهلیه“
(وسائل الشیعه/16/246)
آن کس که بمیرد و امام زمان خود را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است، به اندازه فهم و درک و اقتضای مجلس، فشرده و مجمل در این جهت از معرفت حضرت بحث خواهیم کرد که عمل، رفتار، حرکات و گفتار و کردار هر انسانی با توجه به میزان معرفت و شکل معرفت و حد نوع معرفت او تغایر و اختلاف پیدا می کند.
شما در دنیای انسان ها و در عالم هستی می بینید که چه رفتار گوناگون و حتی متضادی که از انسانها سر نمی زند؟ آیا وسیله و علت و سبب و باعث این اختلاف اعمال چیست؟ یکی از مهمترین عوامل، شکل معرفت و نحوه شناخت و چگونگی بینش است که در مرحله کوشش و حرکت و عمل تجلی می یابد می توان گفت عمل هر انسانی، حالت برونی چگونگی معرفت است، که حالت درونی انسان می باشد.
گاهی می شود که معرفت در درون انسان به گونه دیگری باشد بنا به جهاتی ریا کند، تزویر و یا نفاق داشته باشد، عمل بیرونی حاکی از درونش نباشد رفتار و کردار را نمی پسندند چون برون با درون هماهنگی ندارد و خدای جهان هم می فرماید”لم تقولون ما لا تفعلون“ (الصف/2) اگر سخن نمایانگر معرفت و شناخت است، عمل باید با آن سخن وفق دهد. اگر بین عمل و گفتار که حاکی از نحوه معرفت است هماهنگی نباشد این را ناپسند می پندارند.
امیرالمومنین «علیه السلام» به یکی از برجسته ترین شاگردانش جناب کمیل فرمودند ” یا کمیل ما من حرکه الا و انت فیها محتاج الی معرفه“ حرکتی نیست، اقدامی در این عالم نیست برای توی انسان مگر این که نیازمند به معرفت و شناخت و آگاهی هستی.
حیوان کارش چون و چرا ندارد چون حیوان است. از یک دیوانه نمی پرسند چرا این کار را کردی چون عاقل نیست. انسان در خواب سخنی می گوید شما برای آن سخن ارزشی قائل نیستید می گویید در عالم رویا و خواب بسر می برد. شعور و درکش الان کارایی ندارد.
ولی یک انسان عاقل، سالم، بیدار و آگاه وقتی سخن می گوید شما ترتیب اثر می دهید و بررسی می کنید. این در ارتباط با میزان معرفت و نحوه شناخت آن انسان است که در ارتباط با عمل مدخلیت دارد. لذا در این امر، معرفت امام زمان «علیه السلام» دو گونه می شود:
اگر من این گونه فکر کنم و معرفت و شناخت و تشخیصم این باشد که من در این دنیا رهایم، مالک، صاحب اختیار، ناظر، امیر و کنترل کننده ندارم، قطعا عمل من به اقتضای آن نحوه شناخت و معرفت، اینگونه خواهد شد که من آزادم، من تحت کنترل کسی نیستم، نظاره گری بر اعمال من نیست امیر و فرماندهی برای من نیست هر چه خود می خواهم انجام می دهم و در راه رسیدن به آن چه که خود می خواهم می کوشم این یک شکل عمل است بر مبنای آن گونه شناخت و معرفت.
اما اگر معرفت این باشد که من در این دنیا رها نشده ام، بنده ام و تمام ارزشها در این عالم برای من انسان این است که در بندگیم ثابت قدم باشم و بنده لایقی برای مولایم گردم. من در این جا چه می خواهم مطرح نیست چون عبدم باید ببینم که مولایم چه می خواهد و من در رابطه با آن که می خواهد و چه می خواهد چه کنم. ببینید چه قدر فرق می کند.
امروز صبح تا شب، شب تا صبح، هفته، ماه و سال چه می کنی؟ این اعمال را برای چه انجام می دهی؟ که به آن خواسته برسم. خواسته از کجاست؟ از خودم. پس من عبد نیستم. من هم برای خودم کسی هستم آزاد و رها و یله ام. آن چه خود می پسندم برای پسند خود حرکت می کنم.
ولی همه انبیاء و اولیاء تمام رنجشان و زحمتشان در مرحله نخست برای این بود که به من و شما بفهمانند ای انسانها شما عبدید. و قرآن کریم می فرماید ”و ما ارسلنا من قبلک من رسول الا نوحی الیه انه لا اله الا انا فاعبدون“ (انبیاء/25) ما نفرستادیم پیغمبری قبل از تو، گسیل نداشتیم مگر این که به او وحی کردیم که به این بندگان بفهمانند غیر از من خدایی نیست عبد من شوند ”لا اله الا انا فاعبدون“.
امروز واسطه فیض خدا از بالا به پائین رساندن و واسطه صعود دادن از پائین به بالا کشاندن ولی الله است. پس امروز آن که از عالم بالا به ما می رساند وجود مقدس امام عصر «علیه السلام» است و آن که از عالم پایین دست ها را می گیرد و به سوی عالم بالا می کشاند وجود مقدس بقیه الله است و بس. اگر من این معرفت را پیدا نکنم دست در دست ولی الله نمی نهم و اگر دست در دست ولی الله ننهم نه خیر از عالم بالا به من می رسد و نه از عالم پایین به بالا صعود خواهم کرد.
ادله عقلی و استدلالش مفصل گفته شده اجازه دهید دو روایت بخوانم و گفتاری از خود امام عصر از توقیع مبارکشان به جناب شیخ مفید قرائت کنم تا در امشب یک پیمان مجددی با آن خلیفه الله، ولی الله و حجه الله و خیره الله داشته باشیم که امکان بهره مندی در این عالم برای ما ممکن شود.
(اصول کافی جلد 1 باب نادر جامع فی فضل الامام و صفاته) یک بابی است نادر، احادیث جالبی در جمع صفات ارزنده بیان می کند. (صفحه 198 الی 205 / حدیث شماره 2 / صفحه 203) از امام صادق «علیه السلام» ”ان الله عزوجل اوضح بائمه الهدی من اهل بیت نبینا عن دینه“ خداوند با اهل بیت نبی ما دینش را واضح و روشن کرده ”و ابلح بهم واجب عن سبیل منهاجه“ و آن راهی را که ما باید به خدا برسیم از طریق امامان به شما نشان داده ”وفتح بهم عن باطن ینابیع علمه“ خداوند به وسیله این امامان از چشمه های جوشان علم خود دریچه هایی بسوی عالم گشوده است. ”فمن عرف من امه محمد واجب حق امامه“ آن کسی که از امت رسول آن مقدار که لازم است راجع به حق امام، مقام امام معرفت پیدا کند شناخت به این معنا بیاید ”عرف یا وجد طعم حلاوه ایمانه“ حلاوت، شیرینی ایمان را این فرد می یابد و در خود پیدا می کند ” لان الله تبارک و تعالی نصب الامام علما لخلقه“ برای این که خداوند امام را آن علم برافراشته برای خلقش قرار داده
”اللهم عرفنی نفسک فانک ان لم تعرفنی نفسک لم اعرف رسولک اللهم عرفنی رسولک فانک ان لم تعرفنی رسولک لم اعرف حجتک اللهم عرفنی حجتک فانک ان لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی“ (مفاتیح الجنان)
در این دنیای پرتلاطم پرچمدار حق امام است ”نصب“ خدا نصب کرده است امام را ”علما لخلقه“ پرچمدار و هادی و مرشد و راهنما برای خلق که در این گیرودارهای.
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند
امام را بشناسیم و نحوه شناخت امام. که می خواهد؟ امام امروز واسطه فیض اوست، مبین و مفسر حلال و حرام اوست، مشخص کننده چاه از راه اوست. این اگر شناخته نشود که اتصال به الله معنا ندارد.
”و اجعله حجه علی اهل مواده و عالمه“ او را حجت بر اهل بلاد دو عالم قرار داد ”و البسه الله تاج الوقار“ تاج عظمت را خدا روی سر او قرار داده ”و غشیه من نور الجبار“ از نور عالم جبروتی خودش امام را پر کرده که بدرخشد خود نور است و روشن می کند ”یمد بسبب الی السماء“ امتداد دارد او سبب بین شما ”و الی السماء“ است و به خلق متصل است ”لا ینقطع عنه مواده و لا ینال ما عند الله الا بحجه اسبابه“ (مستدرک/17/267) هیچ گاه اتصال او بین خدا و شما قطع نمی شود، آن چه که در پیش خداست نمی رسد به او مگر به جهت آن اسبابی که قرار داده، که آن اسباب وجود مقدس ولی الله است.
حدیث دیگر (بحارالانوار جلد 27 صفحه 180 شماره28) از امام صادق «علیه السلام» ”مر موسی بن عمران برجل رافع یده الی سماء یدعوا فانطلق موسی فی حاجته فغاب عنه سبعه ایام ثم رجع الیه فهو رافع یدیه یدعوا و یتضرع و یسئل حاجته“ حضرت موسی از یک جایی عبور می کرد دید یک بنده خدایی دستهایش را بسوی خدا بلند کرده و دارد گریه می کند حضرت موسی برای کار خودش رفت، یک هفته بعد برگشت دید هنوز او دارد گریه می کند ”فاوحی الله عزوجل“ خدا وحی کرد به حضرت موسی ”یا موسی لو دعانی حتی تسقط لسانه“ اگر آن قدر این مرد مرا بخواند تا زبانش بریده شود و از کار بیفتد ”ما استجبت له“ من اجابتش نمی کنم ”حتی یاتینی من الباب الذی امرته به“ تا این که از آن دری که من گفتم وارد شود.
چرا؟ زیرا ولی زمانش را نمی شناسد. ابلیس کم عبادت کرده بود؟ معرفت ابلیس کم بود؟ آن کسی را که خدا خلیفه الله قرار داد. لذا با 6000 سال عبادت ”انک رجیم“ چون توهین به آدم توهین به خداست. چون نظام خدا را قبول نداریم. هر که امام عصر «علیه السلام» را نمی پذیرد خدا را نپذیرفته است. اگر خدا را قبول داری خدا او را امیر در میخانه قرار داده است.
گمان کردم که دین صوم و صلاه است جهاد و خمس و حج است و زکات است
ولی بشنیدم از روشن ضمیری که مهر دوست اسباب نجات است
”قل لا اسئلکم علیه اجرا“ شیعه تنها نگفته ابن حجر هیثمی در کتاب الصواعق المحرقه(سنی) (ابن حجر خیلی نسبت به شیعه عناد و تعصب دارد) او گفته: احادیثی که اصرار دارد تمسک داشته باشید به اهل بیت، دارد یاد می دهد تا روز قیامت نمی شود کسی از اهل بیت که اهلیت دارد ما از تمسک به او بی نیاز باشیم کما اینکه کتاب هم باید تمسک داشته باشیم ”لن یفترقا حتی یردا علی الحوض“ پس تمسک به کتاب تا قیامت است باید تا روز قیامت هم ولی الله باشد. پس بخاطر این است که امانی هست برای اهل ارض.
ای جود تو سرمایه جود همه کس وی ظل وجود تو وجود همه کس
گر فیض تو یک لحظه به عالم نرسد معلوم شود بود و نبود همه کس
یک لحظه اگر ولی خدا عنایت و فیضش را بگیرد (همه کاره خداست) همه چیز بهم می ریزد. در این جا از شافعی شعر نقل می کند: آل نبی آن دستگیره من هستند و آنها وسیله قرب من بسوی خدا هستند بوسیله آنها امید دارم فردای قیامت صحیفه اعمالم به دست راستم داده شود.
این معرفت که ”من مات و لم یعرف امام زمانه مات میته جاهلیه“ یعنی امام زمان «علیه السلام» ظهور می کند و دنیا را پر از عدل و داد می کند؟ این یک گوشه معرفت امام زمان «علیه السلام» است. چرا نگفته اند امام زمان «علیه السلام» خورشید پشت ابر است، چون خورشید نگاه دارنده سیارات، و باعث زنده نگه داشتن موجودات است ولی آشکار نیست.
ما هم داریم به امام عصر «علیه السلام» عرض می کنیم یابن الزهرا شب ولادت شماست عرض می کنم اعتقاد ما این است همه کاره عالم شمائید، معرفت ما این است که شما چشم نظاره گر خلقید، ما را تنها رها نکردند ما را بی صاحب نگذاشتند.
مرحوم محدث نوری در نجم الثاقب می نویسد: به مردی پول می دهند برو یک حج برای امام زمان «علیه السلام» انجام بده. او دو تا پسر اهل و نااهل داشت. با پسر نااهل رفت مکه و عمل حج را انجام داد پول را برای پسر اهل داده بودند. نه برای نااهل. در عرفات می بیند یک آقایی به او نزدیک شد و فرمود: خجالت نمی کشی پول را به پسر نااهل دادی؟ جریمه¬ات اینکه چشمت کور شود.
حضرت گاهی ما را بر مبنای لطف رها می کند. و گاهی پناه بر خدا بر مبنای قهر ما را رها می کند. پدری را در نظر بگیرید، یک وقت با بچه تندی می کند تا بچه هدایت شود، حجت خدا می بیند. چرا دل محب خدا را می شکنی، خودت را رها دیدی؟ گاهی به این دلیل گوشش را می کشد، گاهی پدر، پسر شیطان آلوده گنهکار بدبخت را هیچی نمی گوید؟ بعد می گویند این پسرت است می گوید او را دیگر رهایش کردم. یابن الحسن تو را به مادرت زهرا، تو را به پدر بزرگوارت، تو را به آن دردهای دلت در دوران غیبت قسمت می دهیم ما را رها نکن. آقا ریسمانی به گردنمان می اندازیم، سر ریسمان را به جان مادرتان زهرا بگیرید اگر اشتباه و خطا کردیم، اگر بناست در این جهان پر غوغا باز کسی دست نوازش به سر من بکشد آن تو غمخوار، غمخواران عالمی که غمخوار تو در این عالم غیر از وجود امام عصر «علیه السلام» کسی دیگر نیست.
از توقیع آقا بگویم: توقیع امام زمان «علیه السلام» به شیخ مفید (بحار/53/174): ”للاخ السدید و الولی الرشید الشیخ المفید“ برای برادر پابرجا و محکم ما و این دوست قوی و پابرجای ما شیخ مفید ”و اما بعد سلام الله علیک ایها المولا و المخلص فی الدین المخصوص فینا بالیقین“ سلام خدا بر تو باد ای دوست مخلص در دین و کسی که یقین تو در مورد ما مخصوص شده و مشخص شده است.
مطالبی می فرماید تا این جا ”تغن و ان کتا مساوین بمکان التاعی عن مساکن الظالمین حسب الذی اراناه الله تعالی لنا من الصلاح و لشیعتنا المومنین فی ذلک مادام الدوله الدنیا للفاسقین“ اگر چه ما آواره بیابانها شده ایم از دست ظالمینی که قدرت را به دست گرفته اند، اگر چه ما به مکان های دور دست رفته ایم چون ظالمین روی کارند، این به صلاح ما و شیعیان مومن است تا زمانی که دولت دنیا به دست فاسقین است.
فانا یحیط علمنا بانباء کم و لا یعزب عنا شئی من اخبارکم و معرفتنا بالضلل الذی اصابکم مزجنع کثیر منکم الی مکان السلف الصالح عنه شایئا“ اما علم ما به تمام اعمال شما احاطه دارد به تمام کارهای شما خبر داریم. هیچ چیزی از اخبار شما از ما مخفی نیست همه چیز پیش ماست.
داریم که دوشنبه و پنج شنبه ها نامه اعمال ما را می برند خدمت امام زمان ما «علیه السلام» لذا می گویند صبح دوشنبه و عصر پنجشنبه زیاد استغفار کنید. وقتی نامه اعمال را خدمت امام زمان «علیه السلام» می آورند امام بخش شیعه ها را که می بینند هی اشک می ریزند گریه می کنند، چرا شیعه های من اینجوری هستند هر کسی که محبوبی دارد، معشوقی دارد دلش را می شکند.
هر کس به طریقی دل ما می شکند بیگانه جدا دوست جدا می شکند
بیگانه اگر می شکند رندی نیست از دوست بپرسید چرا می شکند
من امام زمان را دوست دارم. اگر دوست ندارم که هیچ، آیا محبوبی زیباتر، ارزنده تر، دوست داشتنی تر از امام زمان در عالم وجود می شود باشد؟ خیر مگر دوست دل دوست را می شکند. دوست داری امام عصر «علیه السلام» را؟ بی توجهی به نماز، دل امام زمان را به درد می آورد، بی توجهی به حجاب اشک امام زمان «علیه السلام» را جاری می کند، دروغ و غیبت و حق کشی از شما که شیعه هستید دل امام زمان «علیه السلام» را جریحه دار می کند اگر دوست داری منتظر امام زمان «علیه السلام» باشی.
(بحار/52/256) از امام صادق «علیه السلام» همانا کسی که منتظر امر ماست ”و صبر علی ما یری من العذاب الخوف هو عذی فی زمرتنا“ اذیتش کنند صبر می کند، خوف پیش بیاید صبر می کند. اگر حجاب داری مسخره ات می کنند مسخره کردن تو مهمتر از شکستن دل امام زمان «علیه السلام» نیست. اگر بناست معرفت نسبت به امام زمان «علیه السلام» داشته باشد می فرماید ما از همه اخبار شما خبر داریم، یک کارهایی از شما سر می زند که صالحین قبلی ابا داشتند، این کارها را نمی کردند (تازه این برای زمان شیخ مفید است الان چی؟)
در ادامه می فرمایند ما در رعایت حال شما دلجویی شما اهمال و سستی نمی کنیم. ما شما را از یاد نمی بریم. اما اگر این جوری بود شما را از یاد می بریم، اهمال می کردیم، هر آن، بلا بر شما نازل می شد و دشمنان شما را له می کردند.
وای بر تو اگر کار ما به جایی برسد که امام زمان «علیه السلام» ما را عاق کنند. حضرت علی «علیه السلام» فرمودند: پیامبر به من فرمود برو مسجد بگو لعنت خدا بر کسی که عاق پدرش شود تا سه بار این را امر کرد و حضرت انجام دادند تا این که از پیغمبر پرسیدند عاق پدر شود یعنی چه؟ پیامبر فرمود: می دانید پدر شما کیست؟ امامی که بعد از من است.
یابن الحسن تو را به حق مادرت زهرا «سلام الله علیها» اگر کوتاهی کردیم ما را ببخش، عفو کن، رضای خدا رضای شماست، شما همه کاره خدا در این عالمید. حتی در انجیل تحریف شده در این زمینه می گوید (انجیل مرغث باب 13 از آیات 33 تا 37) پس بر حذر و بیدار شده دعا کنید زیرا نمی دانید که آن وقت کی شود؟ مثل کسی که عازم سفر شده، خانه خود را واگذارد و خادمان خود را قدرت داده هر یکی را به شغلی خاص مقرر نماید و دربانان را امر فرماید که بیدار بمانند زیرا نمی دانید که صاحب خانه چه وقت به خانه می آید.
آقای خانه دارد به سفر می رود به دربانان می سپارد که بیدار باشند دزد به خانه نیاید. در شام یا نصفه شب یا بانگ خروس یا صبح. مبادا ناگهان آمده شما را خفته یابد، اما آن چه به شما می گویم به هم می گویم بیدار باشید در روایت ما داریم وقتی امام زمان «علیه السلام» تشریف می آورند چنان ناگهانی، چنان یکدفعه ای، بعضی ها هی می زنند توی سرشان، ای وای خواب بودیم، بغل دستی ام، دوستم، استادم، همسایه ام، من اصلا فکر نمی کردم در عالم خفی بین او و خدا و امام این ارتباط باشد.
وقتی امام ظهور می کند با یک اشاره او را پیش خود می برد و من فردا می بینم امام آمد و من حتی اجازه نزدیک شدن به حریم قدس ولایت ولی الله را ندارم. پس بیدار باشید.
باب دیگر انجیل لوقا (باب 12 آیه 35 تا 37) کمربندهای خود را بسته، چراغهای خود را افروخته بدارید و شما مانند کسانی باشید که انتظار آقای خود را می کشند که چه وقت از عروسی مراجعت کند تا هر وقت آید و در را بکوبد بی درنگ برای او باز کند. خوشبحال آن غلامان که آقای ایشان چون آید ایشان را بیدار یابد.
این بیداری چیست؟ ”من مات ولم یعرف امام زمانه مات میته جاهلیه“ آن کسی که بمیرد و معرفت به امام عصر نداشته باشد، به مرگ جاهلیت مرده است.
معرفت امام زمان «علیه السلام» به این که اسمش چیست، مادر و پدرش چه کسانی هستند کی به دنیا آمده؟ برخی از مستشرقین از ما بهتر می دانند این که معرفت امام زمان «علیه السلام» نیست. معرفت این است که: امروز صاحب اختیاز تو امام زمان «علیه السلام» است، چشم نظاره گر الهی امام زمان «علیه السلام» است، واسطه فیض امام زمان «علیه السلام» است، در خانه او باید برویم تا خدا راه بدهد، بوسیله او عنایت خدا به تو برسد، و او مظهر رحمت خداست، مبادا کاری بکنیم که آن پدر ما را عاق کند ”ضللت عن دینی“ این جا دیگر گمراهی از دین است.
ما در عهد با امام عصر «علیه السلام» اول باید سلام بدهیم ”السلام علیک یا ولی الله و ابن ولیه“ می خواهیم در بزنیم ولی تنمان می لرزد ”اشهد انک تسمع کلامی“ امام زمان «علیه السلام» می گوید کجا بودی؟ از در خانه ما رفتی؟ اما آقا، از پدر خودمان هم بهتر است می خواهیم بگوییم:
در جمله آشنایان زدم و نیافتم ره به در تو رو نمودم به کمال روسیاهی
شما را قسم می دهیم به مادرتان، همان مادری که امام شناسی را به ما یاد داده، امروز به عنوان روز عید ما را تحویل بگیر. ”والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته“

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *