محبت به آستان دوست

محبت به آستان دوست

 

بسم الله الرحمن الرحیم
صلی الله علیک یا خلیفه الله

”اللهم صل علی فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها بعدد ما احاط به علمک، والعن اعدائهم اجمعین بعدد ما احاط به علمک، اللهم العن الجبت و الطاغوت و النعثل، برحمتک یا ارحم الراحمین.
اللهم کن لولیک الحجه ابن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعه و فی کل ساعه ولیا و حافظا و قائدا و ناصرا و دلیلا و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا برحمتک یا ارحم الراحمین.
اللهم بحق روح مولا علی بن ابیطالب امیرالمومنین علیه السلام الذی ما اشرک بک طرفه عیناً ابدا ان تعجل فرج ولیک القائم المهدی «صلوات الله علیه».“
با تبریک این ایام که ایام ولادت حضرت ولی عصر «علیه السلام» می باشد، اولا خدمت وجود مقدس رسول الله «صل الله علیه و آله» ثانیا وجود مقدس امیرالمومنین و ذات مقدس حضرت زهرا «سلام الله علیها» و عرض تبریک بر همه انبیاء و اولیاء و ملائکه مقربین و شیعیان و محبین آن حضرت. دقایقی که خدمتتان هستم بنا دارم در مورد مبحث بسیار مهم و کلیدی صحبتی داشته باشم که از اصول است و آن هم مسئله ولایت و محبت می باشد.
وقتی که خدای متعال وجود مقدس رسول الله «صلی الله علیه و آله» را به معراج برد، مطالبی را به ایشان فرمودند، از جمله فرمودند: ای محمد، تو و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان از فرزندان حسین را از نور خود آفریدم و ولایت شما را بر اهل آسمانها و زمین عرضه کردم. هر کس آن را پذیرفت نزد من از مومنان به شمار می آید و هر کس که منکر شود نزد من از گمراهان خواهد بود. ای محمد «صلی الله علیه و آله» اگر بنده ای از بندگان من آنقدر مرا بپرستد و عبادت کند که از کار بیفتد و از لاغری و ناتوانی بسان مشک خشکیده و فرسوده ای بشود و بعد به هنگام ورود بر من منکر ولایت شما باشد، او را نخواهم آمرزید تا اینکه اقرار به ولایت شما نماید. ای محمد «صلی الله علیه و آله» آیا دوست داری آنان را ببینی؟ گفتم: آری پروردگارا.
فرمود: نگاه کن. من به طرف راست عرش نگریستم و نام خود را دیدم و نام علی و فاطمه و حسن و حسین و علی و محمد و جعفر و موسی و علی و محمد و علی و حسن را، و نام مهدی را در وسط آن به گونه ای دیدم که گویا ستاره ای درخشان است.
فرمود: ای محمد! اینان حجتهای من بر آفریدگانم می باشند و این (منظور حضرت مهدی «عجل الله تعالی فرجه الشریف») آن کس از فرزندان تو است که به شمشیر قیام می کند و از دشمنانت انتقام می گیرد.
همانطوری که در حدیث معلوم است مسئله ولایت اهل بیت در دین بسیار مهم است اما ولایت به چه معنا است؟ (از حضار سوال می شود) در ولایت سه معنا وجود دارد: سرپرستی، محبت، نصرت. یعنی اینکه:
اولاً کسی که در ولایت ولی الله زندگی می کند، در حقیقت سرپرست خود را ولی الله قرار داده است. خود و عمل خود را در اختیار او قرار داده است.
”النبی اولی بالمومنین من انفسهم“ (احزاب/6)
چرا که ولی الله از خودش بیشتر به شخص اختیار دارد. ولی الله صاحب اختیار او است، اولی به تصرف است در او، که این معنی تام و تمام ولایت است.
ثانیا کسی که در ولایت ولی الله زندگی می کند وجودش پر از محبت و مودت به ساحت مقدس ولی الله می باشد، که از این محبت اطاعت امر ولی الله و رضایت در مقابل او ناشی می شود.
ثالثا کسی که در ولایت ولی الله زندگی می کند، در سختی ها و مشکلات زندگی، او نصرت و یاری می شود. چرا که ولی الله صاحب قدرت می باشد. در طوفان بلایا و مشکلات دنیا ولی الله کشتی نجات است.
اما بحث ما امروز در مورد محبت می باشد. آفرینش خدای متعال در بستر محبت به ساحت مقدس رسول الله «صلی الله علیه و آله» اتفاق افتاده است. در حدیث شریف کساء می خوانیم که خدای متعال می فرماید: ”یا ملائکتی و یا سکان سمواتی انی ما خلقت سماء مبنیا و لا ارضا مدحیه و لا قمرا منیرا و لا شمسا مضیئه و لا فلکا یدور و لا بحرا یجری و لا فلکا یسری الا فی محبه هولاء الخمسه“. یعنی همه خلقت خدای متعال به محبت اهل بیت آفریده شده است. پس این ماده اولیه که محبت باشد در وجود ما نهاده شده است. این محبت در همه خلقت خدای متعال ساری و جاری می باشد. انسان فقط پوست و گوشت و استخوان نیست، بلکه عاطفه هم دارد و به میزانی که این محبت و عاطفه در انسان بیشتر باشد، وی به انسانیتش نزدیک¬تر است. لذا هر چه عاطفه در انسان کشته شود انسان شقی و طغیانگر می شود. پس انسان است و محبتش، انسان است و عاطفه اش، انسان است و دلسوزی اش و غیره.
پس محبت فطری است (محبت مادر به فرزند). به دلیل وجود این ماده ارزشمند و گرانبها در انسان، هر کسی در زندگی خودش محبوبی را انتخاب می کند و از صبح تا شب به دنبال محبوبش می دود. یکی محبوبش پول است، یکی فرزند، یکی تجملات، یکی خانه و معمولا دنیا و همه متعلقات آن محبوب است. هر کسی به خوبی می تواند محبوبش را در زندگی پیدا کند. ببینید خودش و توانش و همه مقدوراتش را از صبح تا شب برای رسیدن به چه چیزی صرف می کند؟ همان محبوب او است.
این محبوب همان گمشده همه انسانها است. هر انسانی خودش به خوبی می داند که محبوبی را که انتخاب کرده واقعی نیست. چرا که او را اسیر و آرام نمی کند. ولی آیا مقصد خدای متعال از قرار دادن این محبت در انسان ها این است که محبوب انسان مال و فرزند باشد؟ به طور قطع و یقین این طور نیست. چرا که اگر قرار بر این بود، خدای متعال مذمت نمی کرد. ”المال و البنون زینه الحیوه الدنیا“ مال و فرزندان آرایش زندگانی دنیا است.
(کهف /46)
”یوم لا ینفع مال و لا بنون الا من اتی الله بقلب سلیم“ روزی که نفع نمی دهد مال و نه اولاد، مگر کسی که آید به خداوند با دلی درست. (شعراء/88)
” انما اموالکم و اولادکم فتنه“ جز این نیست که مالهایتان و فرزندانتان بلایند.
(تغابن/15)
پس مقصد خدای متعال چیست؟ ما این محبت را باید به پای چه کسی بریزیم؟ همان طوری که در حدیث قدسی اول عرایضم گفتم، خدای متعال پس از خلقت ولایت و محبت اهل بیت «علیهم السلام» را بر مردم عرضه کرد. یعنی به ما اعلام کرد که در زندگی به دنبال چه باشیم محبوبمان را چه کسی قرار دهیم؟ ”قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی“ (شوری/22) اصلا اجر رسالت پیامبر «صلی الله علیه و آله» مودت در قربای آن حضرت می باشد.
امام صادق «علیه السلام» می فرمایند: ”هل الدین الا الحب“ (کافی/8/79) اصلا دین که روش و آیین زندگی است، بجز محبت نیست. در عصر و زمان ما وجود مقدس امام عصر «علیه السلام» قربای رسول الله هستند.
مقام مقدس پیامبر «صلی الله علیه و آله» می فرمایند: ”نحن اصل کل خیر“ (کافی/8/243)
ما اصل هر خیری هستیم، ایشان روح احکام هستند، معنای عبادتند. چرا نماز های ما هیچ اثری در عالم نفسمان ندارد؟ چرا عبادات ما خالی از معنویت است و خود ما را راضی نمی کند، چه برسد به خدای متعال و خشنودی باری تعالی. امام عصر ما در غیبت هستند. این یعنی چه؟ یعنی این که ما دین را منهای ایشان کنیم؟ یا اینکه علتهای غیبت را برطرف کنیم.
از بزرگترین علتهای غیبت گناهان ما است. از اثرات ولایت و محبت به ساحت مقدس امام عصر«علیه السلام» این است که انسان به راحتی می تواند ترک معصیت کند. چرا که انسان کسی را که به شدت دوست دارد، کاری نمی کند که نارضایتی محبوبش را فراهم سازد. محبوب انسان همیشه و همه حال در نظر انسان است.
امام عصر «علیه السلام» همیشه و در همه حال حاضر و ناظر بر ما و اعمال ما هستند. این ما هستیم که او را نمی بینیم یا اگر ببینیم نمی شناسیم. پس علت غیبت حضرت از طرف ما است. مگر نه اینکه هر دوشنبه و پنجشنبه اعمال ما به حضرت عرضه می شود؟ پس حضرت حاضر و ناظر بر ما هستند.
هر چه معرفت به ساحت مقدس حضرت پیدا کنیم محبتمان به آن حضرت بیشتر می شود. از این محبت اطاعت هم ناشی می شود. چرا که همیشه محب تابع محبوب است. محب آن طوری زندگی می کند که محبوب می خواهد. محب آن طوری می شود که محبوب اش دوست دارد. لذا محب از محبوب اش راضی است. مثلا انبیاء و اولیاء که به شدت خدای متعال را دوست دارند و هر چه در زندگیشان پیش می آید از خدای متعال می بینند. در عین حال به شدت از خدای متعال راضی هستند، ”راضیه مرضیه“.
اینکه محبت به ساحت مقدس امام عصر «علیه السلام» باعث ایمان و امنیت می شود، به این دلیل است که محب راضی است، محب آرام است، محب مومن است. محب امام زمان «علیه السلام» جزع و فزع نمی کند. سکینه و آرامش همه وجودش را فرا گرفته است.
امام حسین «علیه السلام» می فرمایند: هر کس ما (آل محمد «صلی الله علیه و آله و سلم») را دوست بدارد، خدای سبحان به واسطه محبت ما سر انجام او را سود بخشد، اگر چه اسیری در دیلم باشد. حقا که محبت ما گناهان را از پی هم فرو می ریزد، همان گونه که باد برگها را از پی هم می افکند. (فرهنگ جامع سخنان امام حسین علیه السلام)
پس به فرموده امام حسین «علیه السلام» در حرارت این محبت همه گناهان ذوب می شود و محب اهل بیت نجات خواهد یافت. خدای متعال اعمالش را چون با ولایت و محبت ولی الله بوده، قبول می کند. عمل به ولایت ولو ناچیز باشد مورد قبول خدای متعال است.
اشکال ما این است که در رابطه با امام عصر «علیه السلام» به کسی معتقد هستیم که روزی خواهد آمد. این اعتقاد را مسیحیان هم دارند، یهودیان هم دارند، حتی اهل تسنن و حتی منکران خدا هم به نوعی دارند. اما نقش امام عصر در زندگی ما اینگونه فقط نباید باشد. ولایت آن حضرت را داشتن به معنی این است که ایشان را از خودمان به خودمان صاحب اختیارتر بدانیم. از خودمان و فرزندانمان بیشتر دوست داشته باشیم.
پیامبر «صلی الله علیه و آله و سلم» می فرمایند: ”لم یومن بی من لم یحبنی و ذریتی اکثر من محبته لنفسه و ذریته“ ایمان نیاورده آن کسی که مرا و ذریه مرا بیشتر از خودش و ذریه خودش دوست نداشته باشد. (امالی شیخ صدوق)
پس ای انسان ها بدانید که آن گمشده شما، آنکه همه محبت و وجود و زندگی خود را باید فدای او کنید تا آرام بگیرید، آنکه محبتش و ولایتش در همه دوران زندگی دنیا و آخرت به درد می خورد، وجود مقدس ولی عصر «علیه السلام» می باشد.
خدایا قلب مبارک آن حضرت را از ما راضی و خشنود بگردان. خود آن حضرت فرمودند: ” واکثروا الدعاء بتعجیل الفرج فان ذلکم فرجکم“ ، ”اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر“.
خدایا آنچه باعث رضایت خاطر، آرامش باطن، آنچه باعث شادی قلب مبارک آن حضرت است، همین آن در آن تعجیل بفرما.
خدایا وجود نازنین ایشان را از هر بلا و گزند و کراهتی مصون و محفوظ بدار.
خدایا این نیمه شعبان را آخرین نیمه شعبان عصر غیبت قرار بده.
خدایا همه گناهان ما را که باعث طول غیبت آن عزیز شده است به لطف و کرم خود ببخش.
خدایا قلب مقدس ایشان را از ما مکدّر مفرما.
در دنیا و آخرت ما را از ایشان آنی جدا مفرما.
خدایا برای تو مشکل نیست، ولی برای ما مشکل است، خدایا زشتیهای ما را تبدیل به زیبایی بفرما.
همه توشه و توان و حیات و ممات ما را در خدمت ساحت مقدس اش قرار بده.
خدایا ما را عاق امام زمانمان قرار نده.
خدایا از دست و زبان ما کاری برای تو و امام زمانت بر نمی آید، خودت آنچه رضایت ساحت مقدس ایشان است، به دست و زبان و دل و ظاهر و باطن ما جاری کن.
خدایا به بی بی دو عالم حیات و ممات ما را به خاطر اهل بیت قرار بده، تا به محبت آنها زنده باشیم، به محبت آنها نفس بکشیم، به محبت آنها بمیریم. ما زندگی بی محبت آنها را نمی خواهیم.
خدایا نعمتهایی که برای تو و ولی تو نبوده باشد به ما نده.
یا بقیه الله ما به اندازه کافی از اعمال خودمان نزد شما شرمنده هستیم، ما را ببخشید تا روز قیامت نزد مادرتان فاطمه زهرا «سلام الله علیها» شرمنده نشویم.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *