لبیک می گویی

لبیک می گویی

 

لبیک می‌گویی؟؟

آقای من، ارباب من، زمین مدیون خون شماست.
از خون سرخ شماست که زندگی درجریان است و زمین روزنه‌ای برای نفس کشیدن دارد، با وجود این همه ظلم و ظلمت نفس گیر…
چه غریبانه خانه ی خدا را ترک کردی و عزیزان عزیزتر از جانت را به قربانگاه کربلا بردی تا برای نجات دین خدا قربانی شان کنی.
حاجی واقعی شمایی آقا، روح حج شمایی مولا.
افسوس که این جماعت نفهمیدند «حج واجب حرام می شود بر پیرو حسین(ع) جایی که حسین(ع) خود در حج نباشد.»

افسوس که نفهمیدند اکنون شرط سعادت پشت کردن به مکه است و انتخاب حسین …
چه جاهلانه حسین علیه السلام را رها کردند و بر پیکر کعبه طواف کردند.
درچشم تو جا پای عبور ملکوت است
می گردم از این قبله به سمتی که تو باشی
تازه متشرعانشان عذر شرعی هم آوردند که خطر کردن خلاف عرف و شرع است و بیا و شما هم نرو، یا اگر می روی به یمن برو و خود ماندند تا حج کنند و تفسیر قرآن بگویند!
در کربلا حسین را می کشتند و در گوشه حجره شیخ عرفان می گفت…!

آنها امام زمان خود را نشناختند، که اگر می شناختند رهایش نمی کردند و غریب و تنها به قربانگاهش نمی فرستادند تا مصداق “ضلالت عن دینی” شوند.
آری امت در این امتحان بزرگ الهی مردود شد و قرن هاست که تاوان این مردود شدن را می دهد.
چقدر خونریزی!
چقدر ظلم و فساد و سیاست بازی!
آه چقدر ظلمت زمین را فرا گرفته…
آیا اگر دست از دامان شما اهل بیت نمی کشیدند و شما را به مسلخ نمی بردند، باز هم این همه نکبت گریبان ما را می گرفت؟ نکبتی که تولد شومش در سقیفه بود.
مدینه که چه زود تاوان خیانتش به شما را پس داد، درست سال بعد در واقعه حره…
و زمین سال هاست که هر روز تاوان پس می‌دهد، تاوان رها کردن و نخواستن ولی خدا را!

همه ی آنهایی که به سبب حب دنیا و ترس از مرگ و عدم معرفت امام زمان خویش به شما پشت کردند، بالاخره مردند و قرن هاست که زیر خاکند، استخوان هایشان پوسید و آرزوهای دراز شان بر باد رفت.
اما، اما چه مردنی، “مات میته جاهلیه”
و همه آنهایی که به شما گرویدند و به دامان شما چنگ زدند، رستگار گشتند و شدند «احیا عند ربهم یرزقون» به که چه فوز عظیمی.

کاش به دیده ی عبرت بنگریم و درس بگیریم از تاریخ
کاش دامان حسین زمانمان را رها نکنیم و به او پشت نکنیم…
کاش فریاد هل من ناصر ینصرنی اش را لبیک گوییم و تنهایش نگذاریم.
کاش حبیب وار به سویش بشتابیم و نه مانند ابن عباس ها عذر شرعی بیاوریم برایش!
کاش «والمستشهدین بین یدیه» باشیم برای مهدی فاطمه«سلام الله علیها»

فرزدق شاعر به امام حسین علیه السلام گفت : «این جماعت دلهایشان با شماست و شمشیر هایشان بر علیه شما»
خدایا پناه می برم بر تو، نکند ما اینگونه باشیم برای حجتت. ادعا کردن و شعار دادن آسان است، اما به صرف ادعا کار تمام نمی شود و گریزی از پس دادن امتحان الهی نیست…
هر کس در هر کجا و هر موقعیت ناگزیر از کربلاست.

تکلیف خود را مشخص کن، آیا به حسین علیه السلام لبیک می‌گویی؟؟

اکرم رمضانی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *