غایب همیشه حاضر

غایب همیشه حاضر

 

صلی الله علیک یا صاحب الزمان

چگونه وجودش را به تصویر تعریف در آورم، در حالی که همه جا هست. در همه دلها، و چگونه منکر بودنش باشم در حالی که همه چیز به یمن وجود مبارک او که حجت خداست پا بر جاست. بازدم نفسهای عمیق نازنینش ارمغان بهار دارد. و حزن ناله های غریبانه اش خزان و جدایی نجوا می کند.
هنگامی که که خوشحال است زمین و زمان می خندد و آن سان که شانه های او به هر دلیل از گریه می لرزد زمین و زمان آشوب می شود.
او غایب همیشه حاضر در هر جاست، که به یادش هستند و دوستش دارند و غریب، در جایی است، که غبار جهل اذهانشان را فرا گرفته است.
شاید حضورش را در زمانهایی خواص بیشتر از دقّت¬های دیگر احساس ¬کنند. ولی بی انصافی و کم لطفی است که او را در جایی محدود کنند، او همه جاست حضور گرمی که مادامی که حواسمان باشد گرمی وجودش را احساس کنیم و چون غفلت کنیم ناخواسته منکر وجودش می شویم.
باید همواره یاد آور شویم که ندیدن ما دلیل نبودن او نیست، او همیشه همه جا مهمان و حاضر است، که یادش آنجا زنده است و بر سر همه سفره¬هایی است که فرا می خوانندش، پدر مهربان و همیشه بیدار همگان، چون کوه پایدار و استوار است.
دوستش می داریم و سلامتش را
و حضورش را با ظهورش
خواستاریم.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *