صبور سبز

صبور سبز

 

نظر ز راه نگیرم مگر که باز آیی
تمام شب به هوای طلوع تو خواندم
تو رمز فتح بهاری، کلام بارانی
چه می‌شود که شبی ای نجابت شرقی
به خاک پای تو –تا من بگسترم دل و جان-
هجوم عاصی طوفان به فصل غیبت تو
دوباره پنجره‌ها را به صبح بگشایی
که آفتاب منی آبروی فردایی
تو آسمان نجیبی، بلند بالایی
دمی برآیی و این دیده را بیارایی
صبور سبز! بگو از چه سمت می‌آیی
چه سروها که شکست و چه ریخت گلهایی!

مصطفی علی‌پور

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *