به نام او

به نام او

 

السلام علیک یا امیرالمؤمنین

بیاد او که سرچشمه حیات است

بیاد او که سر منشأ سلام است

بیاد او که به محبتش آب و گلیم سرشته شده است

لا به لای ابرهای خیالم یک ابر روشنتر است که ذهنم را مشغول می کند. شاید در پس آن ابر خیال اندیشه ای از یک تحول و دگرگونی است که اتفاق می افتد.

با خود فکر می کنم اگر اینها (ابرها) کنار رود تا دور دستها را می شود دید و شنید و درک کرده آنوقت قلم می توان به وسعت اِنگاره های (چین های ابر) ابرها خود نمایی کند و درباره تو بنویسید.

(حدیث زیبایی)(حدیث امیرالمؤمنین)

زیبایی آسمانها تا آنجایی به چشم هر بیننده ای شگفت آوری آید که آنر ببیند، حال یا با چشم مسلح یا غیر مسلح. مابقی در نظرش گنگ و بی ارزش است. ولی من کسی را می شناسم که می فرمود: من راههای آسمانها را بهتر از راههای زمین می شناسم و می فرمود: از من بپرسید قبل از اینکه از میان شما بروم.

ابر مردی که خوب توحید را، «قولو الا اله ا… تفلحوا»، را در اعماق جان خود به ظهور رساند. با پیامبر خاتم صلی ا… علیه و آله و سلم به اوج آسمان رفت و آنچه نادیدنی است از دیده ی، خاکیان، با افلاکیان به معرفت زیبای ولایت، با تربیت محمدی، با شجاعت خیبری، با امامت حیدری و عصمت بی انتهای فاطمی به زمین بازگشت. (بازگشته است)

چه اینکه او سرزمین مکه و مدینه را مزّین کرد به آل طه، (لقب پیامبر)(خاندان پاک امیرالمؤمنین) او بر زمین را نمی رفت، سایه ی بزرگی ولایتش بر سرتاسر زمین تا آسمان تا آنجا که فرشتگان به سجده افتاده اند گسترده است. و ما … و ما هنوز چشمانمان به درِ آستانه ی اولین آسمان خیره مانده است. که او هفت آسمان را با کوکب ستارگان به منقبت و بزرگی خدای متعال پاسداشته است.

می اندیشم معرفی کنم این دریای مواج امامت را.

او حضرت امیرالمؤمنین، حیدر کرار، فاتح خیبر، علی بن ابی طالب علیه السلام است.

او جانشین آخرین سلاله نبوت است که به بازنشسته و بر اریکه ی ولایت و سرپرستی من و تو آماده است.

اریکه ی ولایت! (تا قدر عنای قرآن!) کعبه با همه بزرگی!

مدینه با همه عظمتش!

نماز بی ولای او عبادتی است بی وضو

به منکر علی بگو نماز خود قضا کند

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *