×

شما الان اینجا هستید: خانه / زندگی با اهل بیت/ زندگی با اهل بیت/ کلاس معرفت/ معرفت حسینی/ باب الحسین 15

باب الحسین 15

1398/06/25

امام حسین علیه­ السّلام ؛ نهایتِ بی ­نهایت

حضرت اباعبداللّه صلوات ­­الله ­علیه، نهایتِ بی ­نهایت هستند. انسان درِ خانه­ ی هر کدام از ائمّه علیهم­ السَّلام که بایستد، عنایت آن امام، انسان را به درِ خانه­ ی امیرالمؤمنین صلوات ­الله­ علیه می ­برد و امیرالمؤمنین، انسان را به درِ خانه­ ی رسول اللّه می­ برد و به درِ خانه ­ی رسول اللّه هر که برسد می ­فهمد که نهایت بی­نهایت ­آن­ جاست.

 مقام خاتم­ الأنبیاصلَّی ­الله ­علیه­ وآله­ وسلّم  مقصد اقصیٰ برای تمام اولیا می ­باشد. آن­ حضرت راجع به سیّدالشّهدا صلوات ­الله­علیه فرموده ­اند:

«حسینٌ مِنّي و أنا مِن حُسین.»1.

حسین از من است و من از حسین هستم.

یعنی: همین­ جا که من هستم، امام حسین هم همین­ جاست.

محمّدبن­ مسلم گوید: از امام باقر و امام صادق علیهماالسَّلام شنیدم که می­ فرمودند:

«إنَّ اللهَ تَعالىٰ عَوَّضَ الحُسَینَ علیه­ السَّلام مِن قَتلِهِ أن جَعَلَ الإمامَةَ في ذُرِّیَّتِهِ، و الشِّفاءَ في تُربَتِهِ، و إجابَةَ الدُّعاءِ عِندَ قَبرِهِ، و لا تُعَدُّ أیّامُ زائِرِیهِ جائِیاً و راجِعاً مِن عُمُرِه.»

به ­راستی که خدای تعالیٰ به عوض قتل حسین علیه ­السَّلام، امامت را در ذرّیّه­ ی او و شفا را در تربت او و اجابت دعا را نزد قبر او قرار داد و ایّام (عمر) زیارت­ کنندگان او در رفت و برگشت، از عمر آنان به حساب نمی­ آید.

محمّدبن ­مسلم گوید:

به امام صادق علیه­ السَّلام عرض کردم: این جلالت به سبب امام حسین علیه ­السَّلام است که به آن نایل می­ شوند، پس چه چیزی برای خود ایشان است؟

آن ­حضرت فرمودند:

«إنَّ اللهَ تَعالیٰ ألحَقَه بِالنَّبيِّ صلَّی ­الله­ علیه­ وآله­ وسلّم ؛ فکانَ مَعَهُ في دَرَجَتِهِ و مَنزِلَتِهِ...»2

به­ راستی که خدای تعالیٰ او را به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم  ملحق نمود؛ پس با او، در درجه ­ی او و منزلت (جایگاه) او می­باشد.

امام حسین علیه ­السّلام ؛ اوّل و آخر و ظاهر و باطن

سوختن انبیا و اولیا علیهم­ السَّلام؛ از «حسینٌ مِنّي و أنا مِن حُسینِ»خاتم­ النّبیّین تا «یا لَثاراتِ الحسینِ علیه­ السَّلام»3 خاتم­الوصیّین؛ یعنی: همه چشم و دل به سوی سیّدالشّهدا داشتن؛ یعنی: معرفت و محبّت الاهیّه در گرو معرفت و محبّت سیّدالشّهدا بودن؛ یعنی: در مسیر هدایت الاهی «هو الأوَّل و الآخر و الظّاهر و الباطن».

 

برگرفته از کتاب باب الحسین

حسین درگاهی

1-     بحارالأنوار 43 : 261، از کشف الغمّه

2-     موسوعة الإمام الحسین علیه­ السّلام 21: 1306، از امالی شیخ طوسی

3-     عیون أخبار الرّضا علیه­ السّلام 1 : 299

 

لینک مطالب مرتبط:

سرورانه ها-64

کمی از آن معرفت

آزاد مردان بی ادعا


0f 0c 107 v
 
 
پسندیدم  f

g y اشتراک در شبکه های اجتماعی

:نام
:ایمیل
:نظر
:کد امنیتی
لیست مطالب
کلک پارسه