×

شما الان اینجا هستید: خانه / زندگی با اهل بیت/ زندگی با اهل بیت/ کلاس معرفت/ معرفت حسینی/ باب الحسین 11

باب الحسین 11

1398/06/21

امام حسین صلوات­ الله­ علیه ؛ شافع امّت

در رابطه با عمل صحیح برنامه ریزی درست، یکی از اطّلاعات لازمی که انسان باید داشته باشد این است که بداند به کجا می ­خواهد برسد. بعد که معلوم شد مقصودش کجاست، بقیّه­ ی اطّلاعات را باید به تناسب همان مقصد تنظیم کند.

در واقع اوّل، معرفت مبدأ؛ آن جایی که ایستاده و امکاناتی که دارد، و معرفت مقصد و بعد، تنظیم­ کردن اعمالی که باید انجام شود. برای وصول از این مبدأ به آن مقصد با توجّه به امکاناتی که هست، می­ شود برنامه ­ریزی و مدیریت برای رسیدن به هدف نمود.

یکی از مشکلات عمده­ ی ما در تربیت دینی و سلوک شرعی این است که ما اصلاً نمی­ دانیم به کجا می­ خواهیم برسیم.

ولی اگر بدانیم که مقصد اقصای سیر انسان این است که به ساحت مقدّس ولیّ اللّه برسیم؛ که او «قرب الله»، «جَنب الله»، «باب الله»، «رحمة الله»، «علم الله»، «قدرة الله» و هم ه­ی اسماء و صفات جمالیه جلالیه ی خدای متعال است، مطلب خیلی روشن می­شود.

امام عصر علیه­ السّلام در توقیع شریفشان فرمودند:

«وَ اجعَلوا قَصدَکُم إلَینا بِالمَودَّةِ عَلَی السُّنَّةِ الواضِحَة.»1

قصدتان را به سوی ما قرار دهید، با مودّت (دوستی شدید) بر سنّت آشکار.

امام صادق علیه­ السّلام فرمودند:

«نَحنُ واللهِ الأسماءُ الحُسنَی الَّتي لا یَقبَلُ اللهُ مِنَ العِبادِ عَمَلاً الاّ بِمَعرفَتِنا.»2

به خدا قسم، ما اسم های نیکوی خدا هستیم که خدا عملی را از بندگان نمی ­پذیرد مگر به معرفت ما.

امیرالمؤمنین صلوات­ الله­ علیه در وصف امامان علیهم ­السّلام فرمودند:

«لِأنَّهُم... صِفاتُ اللهِ.»3

به راستی که آنان صفات خدا هستند.

 

«ظاهِرُهم باطنُ الصِّفاتِ الظّاهِرَة و باطِنُهم ظاهِرُ الصِّفاتِ الباطِنَة.»4

ظاهر آنان، باطن صفات ظاهری و باطن آنان، ظاهر صفات باطنی است.

حال با توجّه به این مطلب، در رسیدن به ساحت مقدّس ولیّ الله یا برای رسیدن به ولایة اللّه، یک خصوصیّتی در ساحت مقدّس سیّدالشّهدا صلوات ­الله­ علیه هست که مختصّ ایشان است؛ از جمله این­که فرمودند: ایشان شفیع امّت هستند.

 در حدیث شریف کساء ـ به نقل از حضرت فاطمه­ ی زهرا سلام­ الله­ علیهاـ پیامبر اکرم صلَّی­ الله­ علیه­ وآله­ وسلّم خطاب به امام حسین علیه ­السّلام فرمودند:

«و عَلیكَ السَّلام یا وَلَدي و یا شافِعَ أُمَّتي.»5

و بر تو سلام ای فرزندم و شفاعت­ کننده­ ی امّت من.

بر اساس نقل آیةاللّه ملّا حبیب­ اللّه شریف کاشانی رحمةالله ­علیه:

«به روایتی: اهل محشر هزار صف باشند، نهصد و نود و نُه صف از آن­ها به شفاعت حسین علیه­ السّلام به بهشت روند و یک صف آن­ها را سایر امامان علیهم ­السّلام شفاعت کنند و در آن صف هم امام حسین علیه ­السّلام شریک باشد.»6

شفیع؛ یعنی انسان خودش را با دیگری جفت و قرین می­کند.

مقام شفاعت، مختصّ حضرت سیّدالشّهدا صلوات­الله­ علیه نیست؛ همه­ ی ائمّه علیهم­ السّلام صاحب آن مقام محمود می ­باشند. در قرآن از شفاعت، به مقام محمود یاد شده است.7 مؤمنین هم بنا به مراتبی که دارند صاحب مقام شفاعت هستند. پس به چه دلیل این عنوان به­ طور خاص در مورد سیّدالشّهدا صلوات ­الله ­علیه به کار رفته است؟

 شاید یک توجیه­ اش این باشد که این اتّفاق؛ یعنی شفاعت، در رابطـه بـا ایشان آن­چنان به سرعت، شدّت و وسعت اتّفاق می ­افتد که عموم مردم بیشتر می­توانند بهره­ ببرند و استفاده کنند، نسبت به بقیّه­ ی شفیعانی که خدای متعال قرار داده است.

 این اختصاص شاید به دلیل شدّت وجود این خصوصیّت در ساحت مقدّس ایشان باشد که مردم ـ بـه­ طور عموم، از هر نوع ـ در ساحت مقدّس ایشان زودتر می ­توانند به آن نایل شوند نسبت به بقیّه­ ی شفیعان الاهی.

 

برگرفته از کتاب باب الحسین

حسین درگاهی

1- کتاب الغیبة، شیخ طوسی: 286

2- تفسیر نورالثّقلین 2 : 103

3- مشارق أنوار الیقین : 179

4- همان: 180

5- عوالم العلوم 11 (قسم 2) : 932

6- تذکرة الشّهداء 1 : 39

7- تفسیر العیّاشی 2 : 314

 

لینک مطالب مرتبط:

لحظه به لحظه از ولادت امام حسین علیه السلام

پیوند قلبی امام رضا علیه السلام و امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف

حقایق ناگفته

 


0f 0c 66 v
 
 
پسندیدم  f

g y اشتراک در شبکه های اجتماعی

:نام
:ایمیل
:نظر
:کد امنیتی
لیست مطالب
کلک پارسه